บทที่ 147 ตอนที่147

ศิริกานดาอยากจะบอกเหลือเกินว่าไอ้คำว่ารักน่ะเวลานี้เธอรู้จักมันดีจนขึ้นใจ เพราะเธอมีครูดี วิชาแน่น เยี่ยมทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ คอยสั่งสมวิชารักให้ไม่เคยขาดตกบกพร่อง จนตอนนี้เธอรู้ซึ้งถึงคำว่ารักอย่างถ่องแท้โดยไม่จำเป็นจะต้องเรียนรู้อะไรอีกต่อไปแล้ว แต่ไอ้ครั้นจะบอกออกไปตรงๆ ก็ยังเห็นใจและอยากจะถนอม...