บทที่ 13 สวยเลือกได้

“ได้ยังไงกันแอนดี้ ผมมาก่อนคุณนะ” พัสกรย้อนเจ้าบ่าวขำๆ

“นั่นมันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้พวกคุณหมดสิทธิ์นั้นแล้วครับ หึหึๆๆ..”

“อย่าไปสนใจแอนดี้เลยจ้ะหนุ่มๆ เดี๋ยวพี่จะเต้นรำกับทุกคนเลยจ้ะ” พัชรวลัยพูดกับเพื่อนน้องชายที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆเพราะพ่อแม่เป็นเพื่อนกัน

“งั้นผมคิวสองนะฮะพี่พู่” สก็อตยิ้มเย้ยเจ้าบ่าวขำๆ

“ได้เลยจ้า ไปเถอะน้องรัก” พัชรวลัยยิ้มให้น้องชายแล้วสองพี่น้องก็ออกไปเต้นรำด้วยกัน

“มองผมทำไมครับ” ชายหนุ่มถามพี่สาวที่มองเขาแล้วยิ้มให้พี่สาวและเห็นคนเป็นพี่มีความสุขเขาก็มีความสุขไปด้วย

“ขอบใจนะที่นายอดทนเพื่อพี่ แต่ไม่ต้องหรอกนะถ้านายมิกซ์มันกวนมากๆก็จัดการเลยเดี๋ยวพี่เคลียร์เอง” คนเป็นพี่พูดกับน้องชายและเป็นไปไม่ได้ที่สุริยนต์จะชนน้องชายเพราะทั้งสองไม่ถูกกันรวมถึงเธอด้วยและหลีกเลี่ยงมาตลอดไม่อยากมีปัญหาให้ปู่ไม่สบายใจ

“พี่พู่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ถ้าไม่ไหวจริงๆผมจะหิ้วปีกมันไปจัดการองครับ” พฤทธิ์พูดกับพี่สาวปกติเขาก็ไม่เคยทนอยู่แล้วแต่เป็นงานแต่งงานของพี่สาวและสุริยนต์คิดว่าเขาไม่กล้าทำอะไรมันแน่ถึงได้ก่อกวนเขา

“งั้นก็สนุกกันให้เต็มที่เลยทุกคน ใครเมาเดี๋ยวเลขาของพี่ขัดการพาไปส่งที่ห้อง” พัชรวลัยพูดกับญาติๆเพื่อนๆที่มาร่วมอาฟเตอร์ปาร์ตี้

"ไหนเลขาคนใหม่ของพี่ ผมยังไม่เห็นเลย" พฤทธิ์ถามพี่สาวเพราะยังไม่เห็นเลขาของพี่สาว

"เอ้ อยู่ไหนนะ ไม่รู้สิคงอยู่ที่ไหนสักแห่งในนี้แหละ"

"โอเค เดี๋ยวผมจะช่วยดูเอง" พฤทธิ์พูดกับพี่สาวเพราะงานที่โรงแรมคนของพี่สาจัดการดูแลทั้งหมดแต่งานที่บ้านเชขาของเขมืออาชีพกว่าจึงให้ช่วยจัดการเตรียมงานให้ทั้งหมด

จากนั้นทุกคนก็ดื่มกินกันสนุกสนานจนข้ามไปวันใหม่ได้สองชั่วโมงกว่าก็ยังไม่มีใครยอมแพ้แม้แต่คู่บ่าวสาวที่ยังแด๊นซ์กระจายกับเพื่อนๆที่พยายามมอมเหล้าคู่บ่าวสาว

“คุณอิ๋นไม่ไปสนุกกับทุกคนเหรอคะ” มานิต้ากลับจากเข้าห้องน้ำแล้วเห็นเลขาสาวของเพื่อนยังนั่งอยู่ที่มุมเครื่องดื่มดูแลพนักงานที่คอยเสิร์ฟเครื่องดื่มกันไม่หยุดและคอยดูแลแขกของเจ้านายที่เมาแล้วจัดการให้พนักงานพาไปส่งที่ห้องพัก

“เชิญคุณนิต้าตามสบายเลยค่ะ อิ๋นไม่ถนัดเรื่องดื่มค่ะ” อรินดายิ้มให้เพื่อนสนิทของเจ้านายที่ใจดีและยังแนะนำงานเสริมให้เธอเป็นนางแบบ

“ยัยพู่โชคดีจริงๆทีมีเลขาเก่งอย่างคุณอิ๋น ถ้านิต้าเมาก็รบกวนคุณอิ๋นพาไปส่งด้วยนะคะ” มานิต้าพูดเสียงยานคางเพราะดื่มไปเยอะแต่เธอก็คอแข็งพอสมควร

“ได้เลยค่ะ เดี๋ยวอิ๋นจะดูแลคุณนิต้าไปส่งถึงห้องเองค่ะ” อรินดายิ้มให้เพื่อนของเจ้านายอดีตนางแบบชื่อดังที่ไม่ถือตัวทั้งที่เป็นคนดังมีชื่อเสียงและยังเกิดมาในตระกูลเก่า

“ขอบคุณค่ะ งั้นนิต้าไปสนุกต่อก่อนนะคะ” มานิต้าโบกมือให้เลขาสาวที่ดูแลงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของเพื่อนรักได้เรียบร้อยและยังดูแลงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้อีกเรียกได้ว่าทำหน้าที่ได้สมบูรณ์แบบมากที่สุด

อรินดานั่งมองทุกคนสนุกแล้วยิ้มยิ่งเจ้านายสาวกับเจ้าบ่าวก็เต้นรำกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนานไม่มีใครยอมใครและมีหนุ่มฝรั่งคนหนึ่งท่าทางแบดบอยยิ้มกริ่มมาหาเธออีกแล้ว

“สวัสดีคนสวย ผมนิโคลัสครับ”

“สวัสดีค่ะ ฉันอรินดาค่ะ มีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่าคะ” อรินดาถามแขกของเจ้านายและไม่ชอบท่าทางกระลิ้มกระเลี่ยของเขาแต่ก็พูดคุยตามมารยาท

“ช่วยดื่มเป็นเพื่อนผมได้มั้ยครับ” หนุ่มหล่อเห็นสาวสวยเป็นอาหารอันโอชะก็หว่านเสน่ห์ใส่เต็มที่หวังจะพาขึ้นเตียงด้วย

“เอ่อ ฉันไม่ดื่มค่ะ พอดีฉันมาทำงานค่ะ” อรินดาปฏิเสธหนุ่มหล่ออีกคนที่มาชวนเธอคุยและดื่ม

“นี่งานแต่งงานนะครับ คนสวยอย่างคุณมาทำงานอะไรที่นี่ครับ” นิโคลัสมองสาวสวยที่บอกว่ามาทำงานที่นี่อย่างกระหยิ่ม

“ฉันดูแลความเรียบร้อยในงานนี้ค่ะ” อรินดาตอบหนุ่มหล่อและมองหาทางหนีทีไล่

“อ่อ งั้นไม่ต้องห่วงครับ เพื่อนผมเขาจัดการไว้หมดแล้วผมว่าเราไปสนุกด้วยกันดีกว่านะครับ” หนุ่มหล่อพูดกับสาวสวยที่เพื่อนๆของเขาบอกว่าเล่นตัวกินยากทำให้เขาอยากลองและอยากรู้ว่ายากแค่ไหนเพราะผู้หญิงส่วนมากก็ยอมนอนใต้ร่างเขาเพราะเงินและดูท่าว่าผู้หญิงคนนี้เล่นตัวเพราะต้องการเรียกร้องหรือเปล่าและหน้าตาหุ่นนางแบบอย่างนี้เขาทุ่มไม่อั้นของแค่เธอไปกับเขาและยังมีเงินเดิมพันจากเพื่อนๆในกลุ่มกันอีก

“ฉันต้องขอตัวนะคะ เชิญคุณนิโคลัสไปชวนสาวๆดื่มจะดีกว่ามาชวนผู้หญิงที่มีลูกแล้วอย่างฉันนะคะ” ม่ายสาวเนื้อหอมตอบหนุ่มหล่อเพลย์บอยที่ดูไม่น่าไว้ใจแต่เขาเป็นแขกของเจ้านายสาวและเจ้าบ่าวเธอจึงต้องดูแล

“งั้นให้เกียรติดื่มกับผมแค่แก้วเดียวนะครับ” นิโคลัสมองหญิงสาวที่อ้างว่ามีลูกแล้วเพื่อนของเขาก็บอกว่าเธอมีลูกจริงแต่ไม่มีสามีทำให้เขาอยากลิ้มลองรสรักแม่ม่ายคนสวยจึงงัดเล่ห์กลออกมาใช้เพื่อให้ม่ายสาวหลงเสน่ห์ตัวเอง

“คือว่า..”

“นะครับ พลีสส..”

“ก็ได้ค่ะ” อรินดาหยิบแก้วไวน์ที่พนักงานนำมาเสิร์ฟมาถือไว้

“ขอบคุณครับ” นิโคลัสยกแก้วของตัวเองชนกับหญิงสาว

“เซียสส..”

อรินดายกแก้วไวน์ขึ้นจิบเล็กน้อยตามมารยาทก่อนจะถือไว้เพราะยังต้องดูแลแขกของเจ้านายที่เมาแล้วให้พนักงานพาไปส่งที่ห้องพักซึ่งก็มีหลายคนแล้วทั้งเพื่อนชาวไทยและชาวต่างชาติ

“ไปเต้นรำกันนะครับ”

“ไม่ได้จริงๆค่ะ เชิญคุณนิโคลัสตามสบายนะคะ” อรินดาปฏิเสธอีกครั้งและสายตาของเขาดูน่ากลัวไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด

“ถ้านิกกี้ว่าผมยินดีรับผิดชอบครับ นะครับ พลีสส..”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป