บทที่ 9 เลขาสาว
“คนนี้มามี้ แล้วนี่คุณยาย นี่น้าบุษ นี่น้าเนตร นี่น้ารามและนี่พี่พันครับ” น้องอินชี้ให้น้าบุษดูคนในครอบครัวว่ามีใครบ้างและคุณยายที่พุดถึงคือแม่ของบุษบาที่อรินดามักจะเอาลูกชายไปฝากท่านเลี้ยงตอนที่เธอไปทำงานต่างจังหวัดและมีพันนีตามไปดูแลเพราะเธอเป็นห่วงไม่อยากทิ้งทั้งสองไว้ที่คอนโด
“น้องอินวาดรูปสวยมากเลยครับ”
“แต่เพื่อนวาดสวยกว่าอินอีกค้าบ และเขาก็มีพ่อด้วย”
“แล้วน้องอินทำยังไงลูก” อรินดาถามลูกชายและมองสบตาเพื่อน
“อินไม่มีพ่อไม่เป็นไรค้าบ แต่อินมีมามี้ น้าบุษน้าเนตรน้ารามพี่พันเยอะแยะแล้วค้าบ” น้องอินรู้ความก็รู้ว่าเขามีแค่แม่และยายกับน้าๆและพี่เลี้ยงเขาไม่เคยเห็นพ่อแต่ไม่เป็นไรเขามีขออยู่กับมามี้ก็พอแล้ว
“ลูกชายมามี้เก่งมากครับลูก” อรินดายิ้มให้ลูกชายแล้วลูบศีรษะเบาๆ
“อินเป็นเด็กดีแล้วอินจะได้กินไอติมมั้ยค้าบมามี้”
“เจ้าเล่ห์นะเรา นี่ไงรางวัลสำหรับคนเก่ง” บุษบาล้วงของเล่นออกมาจากกระเป๋าสะพายให้หลานชาย
“ขอบคุณค้าบน้าบุษ น้าบุษใจดีที่สุดในโลกเลยค้าบ จุ๊บๆๆ..” น้องอินยกมือไหว้ขอบคุณแล้วลุกขึ้นกอดน้าบุษหอมแก้มซ้ายขวาแล้วบุษบาก็หอมแก้มหลานชายคืนแล้ววิ่งไปแกะของเล่นในอนาเขตของตัวเองที่แม่แบ่งไว้ให้สำหรับเล่นของเล่นที่มีอยู่เต็มสองตู้ใหญ่
“แกซื้อของเล่นให้น้องอินบ่อยเกินไปแล้วนะบุษ” อรินดาว่าเพื่อนที่ชื้อของเล่นมาให้ลูกชายทุกครั้งที่มาและแต่ละชิ้นราคาไม่ถูกเลย
“มันเป็นของสะสมนะแก อนาคตน้องอินเก็บไว้มันจะมีมูลค่าสูงขึ้นนะแก” บุษบาตอบเพื่อนเพราะของเล่นแต่ละชิ้นจะหายากและเธอก็จะหามาให้ครบเซ็ตแม้ราคาจะแพงแต่เห็นหลานชายมีความสุขแล้วเธอก็มีความสุขไปด้วย
“จ้าแม่เศรษฐี”
“ถ้าฉันเป็นเศรษฐีก็ดีสิ ฉันจะส่งน้องอินเรียนจนจบด็อกเตอร์เลยแก แต่ไม่เป็นไรถ้าไม่ได้เป็นเศรษฐีฉันหาผัวเศรษฐีก็ได้ คิกๆๆ..” บุษบาพูดแล้วหัวเราะคิกคักชอบใจ
“เชิญตามสบายย่ะ”
“ว่าแต่แกเถอะไม่คิดจะหาพ่อให้น้องอินเหรอ” บุษบาพูดกระเซ้าเพื่อนเพราะที่ผ่านมาอรินดาไม่เปิดใจให้ใครตั้งหน้าเลี้ยงลูกด้วยตัวเองตั้งแต่เลิกกับพ่อของน้องอินเมื่อหกปีก่อนและเธอเองก็รู้เรื่องทุกอย่างจึงคอยช่วยเหลือเพื่อนเท่าที่ทำได้จนอรินดาเข้มแข็งและขายเรือนหอที่ภูเก็ตมาซื้อคอนโดแห่งนี้ที่เพิ่งสร้างใหม่และไม่ติดต่อทางอดีตสามีอีกและเธอได้ข่าวว่าตอนนี้กลับมาจากเมืองนอกแล้วพร้อมกับลูกสาวและภรรยาและเธอรู้ว่าเพื่อนรักไม่มีความรู้สึกใดๆหลงเหลือให้อดีตสามีอีกแล้ว
“ฉันอยู่กับน้องอินสองคนก็สบายดีอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องหาใครมาเป็นภาระเพิ่มอีก” เธอไม่คิดจะมีแฟนใหม่หรือสามีใหม่ขออยู่กับลูกชายแค่สองคนดูแลน้องอินให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ดีกว่า
“จ้า แม่คนสวยเลือกได้ ว่าแต่นายรามมันยังไม่กลับมาจากใต้อีกเหรอ”
“ถามทำไม คิดถึงหรือไง”
“จะบ้าเหรอแก ฉันจะไปคิดถึงมันทำไมกัน”
“แน่ใจนะ”
“หยุดเลยนะอิ๋น แล้วมีอะไรกินบ้างอ่ะ ฉันหิวมากเลยแก” เจ้าของร้านกาแฟเบเกอรี่ชื่อดังมีถึงห้าสาขาถามเพื่อนเพราะเธอเอาแต่ขนมเค้กขนมปังและคุ๊กกี้มาให้เพื่อนกับหลานชายและพี่เลี้ยง
“กินสปาเก็ตตี้มั้ยแก พอดีเมื่อกลางวันน้องอินบ่นอยากกิน”
“จัดมาเลยแก”
“พันดูน้องด้วยนะจ้ะ”
“ค่ะพี่อิ๋น” พันนีเอาขนมไปเก็บในตู้เย็นเพราะน้องอินกำลังเห่อของเล่นใหม่
สองสาวเดินไปในครัวแล้วอรินดาก็ทำสปาเก็ตตี้ผัดขึ้เมาทะเลให้เพื่อนและคุยกันเรื่องงานของพวกเธอแลกเปลี่ยนความรู้กันและยังมีเพื่อนอีกสองคนคือเนตรตราที่ทำงานเป็นผู้จัดการโรงแรมอยู่เชียงใหม่เดือนหนึ่งจะมากรุงเทพครั้งหนึ่งเพื่อมาหาพ่อแม่และพบเจอเพื่อน อีกคนคือราเมนทร์เป็นวิศวกรเดินทางไปทั่วประเทศไทยตามที่ได้รับมอบหมายให้ไปตรวจงานพวกเธอเป็นเพื่อนที่คบหากันมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่งมาจนถึงตอนนี้ก็เกือบสิบปีแล้ว
“พี่คะขับเร็วหน่อยได้มั้ยคะ” อรินดาบอกคนขับรถแท็กซี่เพราะวันนี้ดันตื่นสายและต้องแวะที่ทำงานก่อนจะไปโรงแรมทำให้เธอกลัวไปไม่ทันดูแลความเรียบร้อยของแขกเจ้านายและไม่อยากให้งานแต่งงานของเจ้านายสาวผิดพลาด
“นี่เร็วสุดแล้วน้อง ดูสิรถติดแบบนี้ไปไม่ทันแน่พี่ว่าน้องเรียกรถมอเตอร์ไซค์ไปดีกว่า” คนขับแท็กซี่ใจดีบอกผู้โดยสารที่บอกว่าจะไปดูแลงานแต่งงานเจ้านายไม่ทันไม่ทันและเข้าใจดีว่าเวลาเร่งด่วนแบบนี้รถติดตลอด
“งั้นนี่ค่าโดยสารค่ะพี่ ขอโทษด้วยนะคะ” อรินดายื่นเงินค่ารถให้คนขับแท็กซี่แล้วลงจากรถไปอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้เก้านาฬิกากว่าแล้วจึงเรียกมอเตอร์ไซค์วินที่เธอเล็งไว้ให้ไปส่งโรงแรมหรูสถานที่จัดงานมงคลสมรสของเจ้านายสาวในค่ำวันนี้
โรงแรมหรูหกดาวกลางกรุงเทพมหานครสถานที่จัดงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของ พัชรวลัย วัชระรังสรรค์ ทายาทนักธุรกิจชื่อดังของประเทศไทยที่แต่งงานกับแอนดี้ ฮิวจ์ ทายาทมหาเศรษฐีชาวอังกฤษที่มาทำธุรกิจในเมืองไทยและทั้งสองพบรักกันตอนไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษและเลิกกันไปเพราะระยะทางจนกระทั่งแอนดี้มาทำธุรกิจในเมืองไทยทั้งสองก็กลับมาคบหากันอีกครั้งและแอนดี้ก็ขอแต่งงานหลายครั้งแต่ฝ่ายหญิงอยากทำงานก่อนและตอนนี้ทั้งสองก็พร้อมจะสร้างครอบครัวด้วยกัน
