บทที่ 103 ไม่มีวันลืม
เสียงเล็กๆ ร้องเรียกจากด้านหลัง กันอี๋ชะงักเท้า ด้วยวรยุทธ์ของเขาย่อมรู้ว่ามีคนอยู่ใกล้แต่เพราะไม่มีกลิ่นอายอันตรายเขาจึงไม่ได้สนใจ จนกระทั่งเขาหันกลับมาเห็นร่างของเด็กหญิงตัวน้อยในชุดสีแดงสดใส นางวิ่งตรงมาทางเขาแล้วหยุดยืนยื่นแขนข้างหนึ่งออกมาสุดมือ
“เอ่อ...”
“รับไปสิ!”
กันอี๋ยืนมือไปรับอย่างงุนงง...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ก่อนเริ่มเรื่องราวทั้งหมด
2. บทที่ 2 ว่ากันว่า...
3. บทที่ 3 เจ้ากล้าหนีแม่เรอะ!
4. บทที่ 4 รักใคร่เอ็นดู
5. บทที่ 5 ชื่อของปวงเทพมิใช่สิ่งที่สมควรกล่าวเล่นพร่ำเพรื่อ
6. บทที่ 6 เกิดช้าไปตั้งสามปี
7. บทที่ 7 หนังสือแบบนั้น
8. บทที่ 8 พี่ชาย
9. บทที่ 9 ภารกิจอะไรเจ้าคะ?
10. บทที่ 10 เหตุใดรับข้าเป็นเจ้าสาวมิได้
11. บทที่ 11 มีที่ไหนกัน! ว่าที่ลูกเขยอายุมากกว่าว่าที่พ่อตา
12. บทที่ 12 หัวเราะให้กัน
13. บทที่ 13 เป็นอะไรไปหรือเปล่านะ
14. บทที่ 14 ครุ่นคิด
15. บทที่ 15 ไม่เคยคิดว่า
16. บทที่ 16 ทำไมพวกเจ้าถึงตัวสูงใหญ่กว่าข้านักนะ
17. บทที่ 17 นางถูกจุมพิต!
18. บทที่ 18 รวดเร็ว
19. บทที่ 19 เรื่องที่ทำให้ว้าวุ่นใจ
20. บทที่ 20 เอาแต่ใจ
21. บทที่ 21 อยากดูอะไรก็ดูสิ
22. บทที่ 22 ของเล็กน้อย
23. บทที่ 23 ของขวัญ
24. บทที่ 24 ข้าได้ยินเสียงเจ้า
25. บทที่ 25 เดินทาง
26. บทที่ 26 รับมือ
27. บทที่ 27 ความเบื่อหน่ายที่สะสมมาถึงขีดสุด
28. บทที่ 28 แค่มาส่งข่าว
29. บทที่ 29 เปลี่ยนขบวน
30. บทที่ 30 วิหคสวรรค์
31. บทที่ 31 สู่แคว้นหาน
32. บทที่ 32 คิดสิ่งใด
33. บทที่ 33 แทบหาข้อบกพร่องไม่พบ
34. บทที่ 34 ข้าโตแล้ว
35. บทที่ 35 อยากรู้สิ่งใดก็ถามมา
36. บทที่ 36 คอยดูแลซิ่นฮวาเถิด
37. บทที่ 37 สารภาพไปตามจริง
38. บทที่ 38 หลังม่านไม้ไผ่
39. บทที่ 39 ถ้าแม่นางเป็นขโมย
40. บทที่ 40 ถูกจ้องมองนานเกินไป
41. บทที่ 41 ความงามดุจภาพลวงตา
42. บทที่ 42 เร่งเร้า
43. บทที่ 43 แม่สื่อตัวน้อย
44. บทที่ 44 เด็กหญิงตัวน้อย
45. บทที่ 45 หลับสบาย
46. บทที่ 46 งานต้อนรับเล็กๆ
47. บทที่ 47 ห้ามหัวเราะข้า!
48. บทที่ 48 ขอแต่งงาน
49. บทที่ 49 ข้าไม่ได้เรียกท่าน
50. บทที่ 50 ไม่อาจยอมรับ
51. บทที่ 51 ชะตาชีวิต
52. บทที่ 52 ไม่คาดคิด
53. บทที่ 53 เปลี่ยนไป
54. บทที่ 54 เจ้าเป็นอะไร
55. บทที่ 55 คุมขัง
56. บทที่ 56 เกิดอะไรขึ้น
57. บทที่ 57 เทพมังกร
58. บทที่ 58 เพราะข้า?
59. บทที่ 59 ยังจำได้ดี
60. บทที่ 60 บุปผาน้อย
61. บทที่ 61 เหตุใดข้าจะทำไม่ได้
62. บทที่ 62 น้องรู้สึกว่าไม่เหมือนเดิม
63. บทที่ 63 เปิดตามองให้ดีสิ
64. บทที่ 64 เข้าวิวาห์ร่วมหอ
65. บทที่ 65 ท่านลองเป็นข้าสิ
66. บทที่ 66 คนที่รักสุดหัวใจ
67. บทที่ 67 งานแต่งงานที่แสนรีบเร่ง
68. บทที่ 68 บ่นพึมพำ
69. บทที่ 69 ในคราวนั้น
70. บทที่ 70 คนที่เขาปกป้องไม่ใช่นาง
71. บทที่ 71 คืนร่าง
72. บทที่ 72 เรียกชื่อข้าสิ!
73. บทที่ 73 เจ็บแปลบในอก
74. บทที่ 74 เหตุใดข้าจะอุ้มเจ้าไม่ได้
75. บทที่ 75 พูดจริงรึ?
76. บทที่ 76 ข้าเป็นห่วงนาง
77. บทที่ 77 ลมหายใจ
78. บทที่ 78 รักษาบาดแผล
79. บทที่ 79 กระซิบปลอบโยน
80. บทที่ 80 ข้อเสนอ
81. บทที่ 81 ไม่ลังเลที่จะรัก
82. บทที่ 82 สบตาข้า
83. บทที่ 83 เจ้าต้องไม่เป็นอะไร
84. บทที่ 84 หลีกไป!
85. บทที่ 85 งูน้อยยังคงสงบนิ่งหลับใหล
86. บทที่ 86 รู้สึกเจ็บปวดไปด้วยกัน
87. บทที่ 87 เจ้าพูดไม่ได้
88. บทที่ 88 การสูญเสียคนรัก
89. บทที่ 89 กลั้นน้ำตา
90. บทที่ 90 สูญสลาย
91. บทที่ 91 ข้าเจ็บ
92. บทที่ 92 ทนไม่ได้
93. บทที่ 93 แววตา
94. บทที่ 94 ฟื้นจากความตาย
95. บทที่ 95 ชะตาชีวิต
96. บทที่ 96 วูบไหวในแววตา
97. บทที่ 97 เคยพบกันมาก่อน
98. บทที่ 98 ของที่นางโปรดปราน
99. บทที่ 99 ตื่นตระหนก
100. บทที่ 100 ใจอ่อน
101. บทที่ 101 สีหน้าเขินอายของเด็กหญิง
102. บทที่ 102 ไฉนกลับรู้สึกอาลัยอาวรณ์
103. บทที่ 103 ไม่มีวันลืม
104. บทที่ 104 ไม่เคยไปจากหัวใจ
105. บทที่ 105 รักแท้
106. บทที่ 106 บทส่งท้าย
107. บทที่ 107 จบ
ย่อ
ขยาย
