บทที่ 29 เปลี่ยนขบวน

“ของข้ารึ?” ซิ่นฮวาเปิดรอยยิ้มและแววตาเปี่ยมความหวัง ก็อีกนั่นแหละ หากนางทำสายตาเช่นนี้ไม่มีใครต้านทานได้

“...เอ่อ... คือ...ของเล็กน้อยเท่านั้น”

“ถ้าเป็นของที่เจ้าตั้งใจให้ ข้าย่อมยินดีอยู่แล้ว” นางยิ้มกว้างออกมาทำให้กันอี๋ใจอ่อนยอมยืนถุงผ้าให้ ซิ่นฮวามองถุงผ้าที่อยู่ในฝ่ามือของตน นางเทสิ่งที่อยู่ข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ