บทที่ 32 คิดสิ่งใด

“ราษฎรบางส่วนอพยพหนีภัยแล้งไปแล้ว” 

เสียงที่ดังขึ้นอยู่ไม่ไกลราวกับรู้ว่าหญิงสาวคิดสิ่งใด นางเพียงย้ายสายตามองบุรุษบนหลังอาชาที่บังคับม้าเดินอยู่ใกล้หน้าต่างรถม้าของนาง 

ซิ่นฮวาไม่ได้เอ่ยตอบอะไร นางปล่อยมือจากผ้าม่านแล้วกลับมานั่งในรถม้าตามเดิม หญิงสาวนั่งนิ่งงันไปครู่หนึ่งก่อนหมุนตัวไปหยิบกู่เจิงมา...