บทที่ 40 ถูกจ้องมองนานเกินไป

“ท่าน!”

ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเอ่ยอะไรออกมา มือใหญ่ก็ยื่นไปปิดปากของนางแล้วกึ่งลากกึ่งจูงให้เดินออกมาจากบานหน้าต่าง หลบอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ไม่ไกลนัก รอจนกระทั่งแม่นมเดินออกมาและหญิงรับใช้อีกคนก้าวเข้าไปปรนนิบัติคุณหนูด้านในแล้ว เจ้าของมือใหญ่จึงยอมปล่อยมือจากริมฝีปากนุ่มอย่างเสียดาย

“ขออภัย ข้าเพียงแค่...