บทที่ 73 เจ็บแปลบในอก

“ข้าเป็นห่วงพี่สาว” เมิ่งหย่าจิ้งกลั้นน้ำตาแต่ไม่อาจกลั้นเสียงสะอึกสะอื้นได้ มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปี นางมีเพียงเมิ่งหลานเสวี่ยนที่คอยปกป้องดูแล เสมือนเป็นมารดาของนางก็ว่าได้ ยามนี้นางเห็นพี่สาวบาดเจ็บ แม้ตนเองไม่มีอิทธิฤทธิ์มากเท่าพี่สาว แต่นางพร้อมจะปกป้องอีกฝ่ายเช่นกัน

“พี่บอกเจ้ากี่ครั้งแล้ว หากม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ