บทที่ 82 สบตาข้า

“ท่านหญิงนอนพักผ่อนเถิดขอรับ นายท่านแค่ให้ข้าน้อยมาค่อยดูแลเผื่อท่านหญิงต้องการสิ่งใด” 

ซิ่นฮวาเอนตัวลงนอนตามเดิม จะว่าไปร่างกายของนางยังอ่อนแรงอยู่ดีแม้ว่าจะไม่เจ็บปวดที่ใดแล้วก็ตาม นางเห็นส่านเตี้ยนแล้วอดถามไม่ได้

‘ส่านเตี้ยน ข้ามาอยู่ที่นี่กี่วันแล้ว’ 

ส่านเตี้ยนไม่ได้ยินเสียงของนาง เห็นเพียงนางข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ