บทที่ 89 กลั้นน้ำตา

ฮวงหลงก้มมองฝ่ามือตนเอง สุดท้ายแล้ว เรื่องราวทั้งหมดล้วนพันเกี่ยวกับตัวเขาทั้งสิ้น 

“นางเป็นเพียงมนุษย์...เจ้าอย่าได้...” จวิ้นอี้เอ่ยเตือนแต่ฮวงหลงหมุนตัวเดินออกมาราวกับไม่ได้ยินสิ่งใดทั้งสิ้น “บิดาเตือนเจ้าแล้ว เจ้ายังจำได้หรือไม่ นางเป็นเคราะห์กรรมที่เจ้าต้องก้าวผ่านให้ได้!”

เท้าของเทพมังกรดินชะง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ