บทที่ 34 ร่องรอยที่เผลอทิ้งไว้

จังหวะหัวใจที่เคยเต้นกระหน่ำรุนแรงค่อยๆ ปรับลดระดับลง สอดคล้องกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่หนักแน่นและมั่นคงของเขา ลมหายใจอุ่นรินรดกันและกันในพื้นที่ปิดแคบ

"พี่เข้ม แถวนี้ไม่มีใครเลยว่ะ มีแต่ฝุ่นหนาเตอะกับกลิ่นเหม็นอับ" ชัชรายงานผลการค้นหา เสียงฝีเท้าของพวกเขาหยุดลงตรงหน้าซอกตู้ที่ทั้งสองคนซ่อนตัวอยู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ