บทที่ 51 ผู้หวังดีที่เลือดเย็นที่สุด

กริ๊ก!

ปากกาในมือของปลายฝนร่วงหล่นกระแทกโต๊ะกระจก

ณมนทร์ฉัตร์นั่งตัวแข็งทื่อ ลมหายใจสะดุดกึก รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนมุมปากสลายหายไปในพริบตา ความตกตะลึงเข้าจู่โจมเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ระบบตรรกะในหัวจะสับสวิตช์กลับมาประมวลผลด้วยความเร็วสูงสุด สี่พันสองร้อยสี่สิบเก้าล้าน ห้าแสนบาท!

ตัวเลขนี้ต่ำกว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ