บทที่ 32 บทที่ 31 ทนได้ก็ทน

"แล้วมันแบบไหนคะ ในเมื่อที่เสี่ยทำอยู่มันแสดงออกว่าเสี่ยกำลังขังริน" ฉันพยายามดันตัวออกขณะที่เขาก็ยอมปล่อยอย่างง่ายดาย

คงจะรำคาญฉันล่ะสิ...

"ไม่เครียดนะครับ ไปกินข้าวกัน" เสี่ยกวินกรีดยิ้มบนใบหน้า เขาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าฉันทำหน้าแบบไหน

"กินข้าวนะเพื่อลูกในท้องของเราไง" เขาพูดขึ้นอีกเมื่อฉันยืนนิ่งขม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ