บทที่ 33 ไม่ได้เหงา แต่...

มนต์พระจันทร์กลับเข้ามาในห้องพักพร้อมกับความรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งหน้าตา เนื้อตัวราวกับคนกำลังมีไข้ ทันทีเมื่อมาถึง เจ้าของห้องเดินตรงไปดึงบานเลื่อนตู้เสื้อผ้า หยิบถุงซึ่งจำได้ว่าศิวพลซื้อมาจากถนนคนเดินเมื่อวานนี้

“ใส่ชุดนี้นอนรอนายเนี่ยนะ ถ้าฉันใส่อย่างที่นายบอก ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ” มนต์พระจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ