บทที่ 45 แววตาประหลาด

ศิวพลยืนขมวดคิ้วให้กับรถเก๋งคันใหญ่ที่แล่นเข้ามาจอดยังแนวของต้นหูกระจง ซึ่งปลูกห่างจากอาคารสำนักงานมาไกลหลายสิบเมตร เพื่อใช้ร่มไม้นั้นบังแดดบังฝนให้กับรถของพนักงาน หากแต่เขามั่นใจว่าไอ้รถสัญชาติยุโรปแบรนด์ดังราคาแพงนี้ ไม่ใช่รถของพนักงานไร่จันทรัชแน่

“ว่ายังไง นายปลาซิว” หนุ่มหล่อท่าทางสุภาพเดินลงม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ