บทที่ 49 ความจริง

มนต์พระจันทร์พลิกหน้ากระดาษของสมุดบันทึกเหล่านั้นเปิดอ่านมันอย่างช้า ๆ ตลอดระยะเวลาเกือบหกเดือนเธอมักเห็นศิวพลเดินไปเดินมาโดยมีสมุดบันทึกและปากกาติดตัวเสมอ ทุกครั้งเวลาเธอพูดหรือสอนอะไร แววตาเปล่งประกายเจิดจ้าเหมือนแสงพระอาทิตย์ จะลุกวาวออกมาพร้อมปลายปากขยับขยุกขยิก

หากแต่มนต์พระจันทร์ไม่เคยละลาบละ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ