บทที่ 128 มองตามตาละห้อย

“ได้ ได้ยินค่ะพี่นัดแปปนะคะ” วนิฐาพูดตอบไป ก่อนจะพยายามลงจากเตียงอย่างเมื่อยเนื้อเมื่อยตัว แถมยังรู้สึกเจ็บที่ร่องสาวอีก จากนั้นเธอก็หันตัวไปดึงผ้าห่มไปคลุมตัวของปรินทร์อย่างมิดชิด แล้วเธอก็หยิบเสื้อคลุมาใส่แล้วรีบเดินไปเปิดประตูห้องให้พี่ชาย แต่เธอเปิดเพียงเล็กน้อยพอให้พี่ชายได้เห็นหน้าตาเท่านั้น

“...