บทที่ 27 สงสัยจะไม่ได้นอน

ด้านภารัณพอเดินเข้าไปใกล้แล้วก็มองอย่างจดจ้องก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อเขาคิดว่าเขาจะทำยังไงให้ไอ้หมอนี่มันรู้ว่าปารารินน่ะเป็นผู้หญิงของเขาที่มันไม่มีวันจะได้แอ้มเด็ดขาด ภารัณจึงเดินเข้าไปหาทั้งสองพร้อมกับเอ่ยพูดออกไปทันที

“ที่รัก ขอโทษที่ผมมาช้านะพอดีผมพึ่งจะประชุมเสร็จน่ะ คิดถึงคุณจังเลย...