บทที่ 47 น้อยใจ

“น้อยใจอะไรล่ะ เขางานยุ่งจะตายไป ฉันเช็คตารางงานของเขากับเลขามาหมดแล้ว ตารางงานอาทิตย์นี้เขาไม่มีว่างเลย ฉันก็เลยไม่ชวนเขาดีกว่า เพราะยังไงเขาก็มาด้วยไม่ได้ บอกเขาว่าแค่กลับบ้านน่ะดีแล้ว ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวไปนั่นแหละ” ปารารินพูดออกไปแล้วคิดถึงเรื่องที่เขาไปจูบกับแฟนเก่าของเขาไม่หาย

“หึๆ ระวังเขาเ...