บทที่ 20 ต่อรองราคา

ภาริดาอาบน้ำสระผมเสร็จเรียบร้อยก็นั่งงงอยู่บนเตียง สุดท้ายเธอจึงถือวิสาสะหยิบเสื้อผ้าของเขมกรมาใส่ เธอสวมเสื้อยืดสีเทา ความยาวปิดสะโพกเธอพอดี และหยิบกางเกงบ๊อกเซอร์มาสวม เธอได้ยินเสียงข้อความไลน์ดังขึ้น จึงรีบเปิดดู

“มีอาหารสำเร็จรูปอยู่ในตู้เย็น เอาไปเวฟกินก่อน เดี๋ยวตอนบ่ายฉันจะรีบกลับ”

เขมกรส่งข้อความมาหาเธอ ชั่ววินาทีภาริดายังรู้สึกว่าเขาเป็นห่วงเธออยู่ เธอเอามือลูบท้องป้อยๆ เพราะตอนนี้ความหิวเริ่มครอบงำ เธอจึงเดินไปในครัวและเปิดตู้เย็นนำอาหารออกมาเวฟรับประทาน เมื่อทานเสร็จเธอก็เริ่มง่วงและเพลีย จึงเดินเข้าไปนอนต่อ

ทางด้านของเขมกร เขาเคลียร์งานด่วนเสร็จเรียบร้อยก็ออกไปซื้อชุดชั้นในและชุดนักศึกษา เสื้อผ้าให้ภาริดา เป็นการชดเชยที่เมื่อคืนเขาวู่วามฉีกเสื้อผ้าเธอเละเทะไปหมด เมื่อเขากลับมาถึงห้อง ไม่เห็นความเคลื่อนไหวใดๆ ก็ตรงปรี่ไปที่ห้องนอนของตัวเอง พอเขาเปิดประตูก็พบหญิงสาวนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง

เขมกรใจเต้นแรง หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มมีสัดส่วนเว้าโค้งสวมเสื้อยืดและกางเกงบ๊อกเซอร์ของเขา เธอนอนตะแคง เส้นผมยาวสยายแผ่ไปทั่วหมอน รสรักเมื่อคืนนี้ยังติดตาตรึงใจเขาไม่หาย ชายหนุ่มเดินไปที่เตียงและทิ้งกายนั่งข้างหญิงสาว

มือหนาไล้ใบหน้านวลงามอย่างช้าๆ ฉับพลันแก่นกายที่หลับสนิทก็ผงาดกล้าขึ้นมาทันที เขาพลิกร่างบางให้นอนหงาย สายตาคมประดุจเหยี่ยวกวาดมองเรือนร่างงามที่โนบรา หัวนมของเธอตั้งเต้าดุนดันเสื้อยืดออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“ภา...” เขมกรเรียกชื่อเธอเบาๆ แต่หญิงสาวก็ยังไม่ตื่น เขาจึงคร่อมร่างของเธอเอาไว้และกดริมฝีปากจูบเธออย่างหนักหน่วง

“อื้อ!” ภาริดาสะดุ้งตื่นขึ้นทันทีที่ได้รับสัมผัสร้อน เธอเบิกตาโพรงด้วยความตกใจ ดวงตาทั้งคู่สบประสานกัน ภาริดาใช้มือทั้งสองข้างดันหน้าอกเขาสุดแรง แต่เขากลับไม่สะทกสะท้าน

ชายหนุ่มตรึงมือทั้งสองข้างไว้แน่น เนื้อกายทั้งสองแนบชิดติดกัน เขาใช้ความแข็งขึงถูไถเนื้อนวลภายใต้บ๊อกเซอร์ไปมา

“คุณเขม หยุดนะคะ!” ภาริดาร้องห้ามเขมกร แต่เขาก็ไม่ฟังเสียง ริมฝีปากฉกาจซุกไปที่ซอกคอหอมกรุ่น กลิ่นแชมพูและครีมอาบน้ำกระตุ้นเลือดในกายเขาให้เดือดพล่าน

“อ่าส์... ไม่นะคะคุณเขม หยุดค่ะ!”

“ไม่!” เขาเงยหน้าขึ้นมาปฏิเสธเธอ ภาริดาตาโต ไม่คิดว่าเขาจะร่วมรักกับเธออีก เธอจึงใช้ความกล้ากัดไปที่ซอกคอของชายหนุ่มเต็มแรง

“โอ๊ย!” เขมกรร้องอุทานและลุกขึ้นมาด้วยความเจ็บ ภาริดาลุกตามและถอยร่นไปจนติดหัวเตียง

“เธอกัดฉันทำไม” เขมกรถามเสียงดุ แววตาของเขาฉายชัดถึงความไม่พอใจ

“คุณเขมไม่ยอมหยุด”

“ทำไม... อีกสักครั้งจะเป็นอะไรไป เมื่อคืนก็ได้กันตั้งหลายครั้งแล้ว” เขาถามอย่างไม่เข้าใจ เพราะตอนนี้ร่างกายของเขาต้องการเธอในตอนนี้

“สัญญาการว่าจ้าง คุณบอกจะจ้างภาแค่คืนเดียว แต่นี่มันเลยเวลามาแล้วนะคะ” ภาริดาบอก เธอใช้คำพูดของกานต์มณีที่เคยบอกไว้ว่า บางครั้งลูกค้าส่วนใหญ่จะเร้าหรือให้มีเซ็กซ์กันต่อในตอนเช้า ซึ่งเธอมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ และหากลูกค้าไม่ยอม เธอจะต้องเรียกเงินเพิ่ม เพราะการมีเซ็กซ์ในแต่ละครั้ง ต้องแลกด้วยเงิน มีผู้ชายบางคนใช้งานหนักหน่วง จะทำให้ร่างกายของผู้หญิงไม่สดใหม่และบอบช้ำ

“ฉันก็คิดว่าเรื่องอะไร สุดท้ายก็วนมาเรื่องเงิน ภา... เธอก็รู้ว่าฉันเป็นใคร เมื่อคืนฉันจ้างเธอ 200,000 แล้วนะ” เขาบอก แต่ภาริดากลับส่ายหน้า

“ไม่ค่ะ 200,000 บาทคือส่วนของเมื่อคืน ถ้าคุณเขมจะใช้บริการภาอีก คุณเขมก็ต้องให้เงินภาเพิ่มตามที่ภากำหนดไว้” ภาริดากลั้นใจบอกไป ทุกอย่างมันจะต้องเป็นไปตามนั้น ตอนนี้เธอต้องการเงินเพียงอย่างเดียว และเธอไม่ต้องการให้คนอื่นมาเอาเปรียบด้วย