บทที่ 103 ความรู้สึกคุ้นเคย

    สามวันต่อมา...

ณ บริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของประเทศไทย

“นี่ไอ้บ้าติณ แกจะปล่อยให้ฉันไปคนเดียวจริงๆ หรอวะ?” ธีรดลที่ทำเป็นเข้มตอนนั้น จำต้องกลับมาตามตื๊อติณภพอีกครา เพราะสัมมนาครั้งนี้อยู่นานเกือบทั้งอาทิตย์ มีหวังเขาคงเหงามากแน่ ต้องหาเพื่อนไปให้ได้

“อืม” ติณภพเอ่ยตอบอย่างรำคาญ ธีรดลถามย้ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ