บทที่ 107 ผลักไส 50%

    “คุณควรเลิกเห็นแก่ตัวได้แล้วติณภพ! คุณมีลูกมีเมียอยู่แล้ว คุณก็ควรกลับไปหาพวกเขาสิ จะมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉันอีกทำไม!” รสาหันขึ้นไปมองหน้าติณภพด้วยแววตาเจ็บปวด ดวงตากลมโตปล่อยให้น้ำตาหลั่งไหลลงมาอย่างเกลียดชังตัวเอง ที่ตนนั้นไม่สามารถลืมเขาได้เลยสักที

ร่างบางจึงตัดสินใจหันหลังกลับเตรียมที่จะเดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ