บทที่ 141 โง่ซ้ำซ้อน (ความจริงกระจ่างแล้ว) 1

    ร่างสูงทำได้เพียงเดินคอตก ขับรถกลับบ้านด้วยความรู้สึกหดหู่อย่างเช่นทุกวัน

ระหว่างที่ติณภพกำลังขับรถกลับบ้าน จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา มือแกร่งจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

‘มีนา’

ติณภพขมวดคิ้วสงสัย ทำไมมีนาถึงโทรมาหาเขาเวลานี้ล่ะ ร่างสูงช่างใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดรับสายในเวลาต่อมา…

‘ฮึก~คุณติ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ