บทที่ 150 การกระทำสำคัญกว่าคำพูด 2

    “อลัน อันดา คืนนี้นอนกับคุณตาคุณยายไปก่อนนะลูก”คุณหญิงรัตนาและท่านพิสุทธิ์อุ้มหลานแฝดขึ้นมาแนบอก คืนนี้เจ้าแฝดคงนอนกับมารดาไม่ได้ เพราะกลัวหลานติดไข้อีกนั่นเอง

“ค้าบ/ค่า”

“คุณปล่อยผู้ชายเลวๆแบบนั้นอยู่กับลูกสองต่อสองได้ยังไง เผื่อมันเผลอทำร้ายลูกเราขึ้นมาอีกล่ะ”ระหว่างเดินออกจากห้อง ท่านพิสุทธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ