บทที่ 152 ดูแลเอาใจใส่ 2

    “เดี๋ยวผมพาไปเองดีกว่า~”ติณภพเดินอุ้มคนตัวเล็กไปที่ห้องน้ำอย่างไม่สะทกสะท้าน

“บอกให้ปล่อยไงเล่า! ปล่อย!”มือเรียวทุบตีอกแกร่งอย่างขัดใจ

เมื่อเดินเข้ามาในห้องน้ำ ร่างบางก็ยังโวยวายไม่หยุด เขาชักอยากแกล้งคนตัวเล็กให้หายดื้อเสียจริง ทันใดนั้นติณภพจึงแกล้งปล่อยมือข้างหนึ่งออกจากเอวบางทันที

“ว้าย!”...