บทที่ 161 รักคือการให้อภัย

    20.00 น.

ติณภพถูกย้ายเข้ามายังห้องพักปกติ เนื่องจากบาดแผลจากการถูกยิงฝังลึกมาก ภูเบศคาดว่าน่าจะฟื้นในวันพรุ่งนี้

รสานั่งเฝ้าร่างสูงที่นอนสลบอยู่ไม่ห่าง มือเรียวกุมมือแกร่งเอาไว้อย่างห่วงใย

ก๊อกๆ แอ๊ด~

“ตาติณเป็นยังไงบ้างลูก?” คุณตวงพรและสามีพึ่งทราบข่าวว่าลูกชายถูกยิง รีบเดินเข้ามาถามอาการด้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ