บทที่ 167 ตอนพิเศษ 5

    หลายเดือนต่อมา…

07.30 น.

เช้านี้รู้สึกว่าติณภพจะไปทำงานลำบากหน่อย เพราะมีร่างตุ้ยนุ้ยสองคน กำลังนั่งกอดรั้งขาแกร่งไม่ยอมให้ผู้เป็นพ่อไปทำงานง่ายๆ

“อลัน อันดา ปล่อยได้แล้วลูก พ่อจะไปทำงานครับ~”ติณภพก้มลงบอกอย่างเหนื่อยใจ

“ม่ายปล่อยๆ น้องอลัน น้องอันดา คิดถึงลุงกันต์กับน้าแก้ม คูมพ่อพาไปหาโหน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ