บทที่ 98 สิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต

    สองวันต่อมา

ณ โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง จังหวัดพังงา

กันต์ธรและกานต์รวีแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ สองพี่น้องเดินวนไปมาที่หน้าห้องอย่างตื่นเต้นไม่แพ้รสาที่อยู่ในห้องคลอดเลยจริงๆ

“เมื่อไหร่หมอจะออกมาบอกข่าวดีเราสักทีเนี่ย แก้มตื่นเต้นจะแย่แล้ว” กานต์รวีอุทานออกมาอย่างร้อนรน เธออยากเห็นหน้าหลานใจจะขาดแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ