บทที่ 17 แค่ที่ระบาย NC++

บทที่17

แค่ที่ระบาย NC++

สิ้นประโยคเรียบนิ่งกึ่งขบขันของเขา ใบข้าวก็ตั้งสติและถอยหลังออกห่างเพราะตอนนี้เธอยืนประชิดเขาเกินไปแต่นักรบกับก้าวเท้าเดินเข้าไปหาเธอด้วยท่าทีคุกคามจนร่างบางต้องยกมือที่ว่างของตัวเองดันแผงอกเขาเอาไว้

“คุณจะทำอะไรคะ ถอยออกไปนะ ฉันจะไปทำงานต่อแล้ว” เธอกลั้นใจบอกเขาออกไปและพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ