บทที่ 32 ไม่มีอะไรเหลือให้รู้สึกดี

บทที่32

ไม่มีอะไรเหลือให้รู้สึกดี

ใบบัวนั่งแท็กซี่มาด้วยจิตใจที่หวาดหวั่นตลอดเวลา สีหน้าและแววตาของมารดายังติดอยู่ในหัวของเธอจนเก็บกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ที่ผ่านมามารดาพยายามอดทนมาโดยตลอดจนร่างกายท่านทนต่อไปไม่ไหวแล้ว อาการป่วยทำให้ท่านอ่อนแรงและหายใจหอบเหนื่อยอยู่หลายครั้งและครั้งนี้มันทรุดหนักจนท่านห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ