บทที่ 43 ขอให้เจอเถอะ

บทที่43

ขอให้เจอเถอะ

เห็นสีหน้ามึนงงของนักรบ ปาริฉัตรจึงยิ้มบางๆและบอกถึงเรื่องที่นักรบยังคงไม่รู้ ก็เจ้าตัวไม่ติดต่อเธอเลยนี่นา มีแต่เธอคอยอัปเดตชีวิตให้เขารับรู้อยู่เสมอ

“ลูกน้าโรสน่ะ แม่เลี้ยงของฉัตร”

“หืม พึ่งรู้ว่าน้าโรสมีลูกสาวด้วย” แววตาเขาครุ่นคิดเล็กน้อยพร้อมกับความทรงจำในอดีต เขาเองเคย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ