บทที่ 6 ลองรักคุณอาที่รัก บทที่ 6
“คุณอาไกรสูรย์คงยังโกรธหนูนิดใช่ไหมคะ ถึงได้ไม่ยอมมองหน้าหนูนิดเลย คุณอาคงรังเกียจใช่ไหมคะที่หนูนิดมาอยู่ที่นี่”
“ฉันไม่ได้คิดอะไรอย่างนั้นนะหนูนิด”
คราวนี้เขาจ้องหน้าเด็กสาวตรง ๆ พลางคลายแขนที่กอดไว้กับอกลงและเผลอจับไหล่บางของเธอไว้แน่น ร่างกายของเขาเหมือนมีไฟร้อนปะทุอยู่ข้างใน
นอกจากบรรยากาศท่ามกลางป่าเขาที่เป็นใจให้ต้องมาเผชิญหน้ากับคัทลียาเด็กสาววัยสิบเก้าซึ่งเธอเป็นสาวสะพรั่งในระยะชิดใกล้อย่างนี้ก็ยังมีความรู้สึกบางอย่างกระตุ้นความคิดของเขาให้ร้อนร่มอยู่ตลอดเวลา
“ถ้าอย่างนั้นบอกหนูนิดมาซีคะ ว่าทำไมคุณอาไกรสูรย์ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงเวลาเห็นหน้าเวลาพูดคุยกับหนูนิดด้วย มันทำให้หนูนิดคิดว่า...”
“แล้วเธออยากให้ฉันทำหน้ายังไง”
เขาแทรกขึ้นและสบนัยน์ตาเป็นประกายกับตาคู่สวยบนดวงหน้าแสนหวาน ไกรสูรย์ยอมรับว่าเขากำลังทรมานกับความพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ความคิดเตลิดไปไกลเวลาอยู่ใกล้เด็กในปกครองของเขา แต่ก็ดูเหมือนมันยากลำบากขึ้นทุกทีเมื่อคัทลียาเบียดร่างกายอันกลมกลึงนั้นเข้ามาแนบชิด เธอยิ้มกับเขา เป็นรอยยิ้มอันเจิดจรัสของเด็กสาวในวัยที่ทุกอย่างอิ่มเอมและเปล่งปลั่ง
“ยิ้มกับหนูนิดสักนิดสิคะ...หนูนิดอยากเห็นคุณอาไกรสูรย์ยิ้ม”
ชายหนุ่มเหมือนช็อคโกแล็ตที่ถูกความร้อนจนเริ่มหลอมละลาย รอยยิ้มพิมพ์ใจของคัทลียาใช่แต่ตะทำให้เขาหวั่นไหว แต่มันยังดูเชิญชวนเมื่อเธอเผยอเรียวปากจิ้มลิ้ม แต่แล้วเขาก็ตัดบทเสียดื้อ ๆ
“ไปพักผ่อนเถอะหนูนิด พรุ่งนี้เราจะได้ออกจากป่านี่แต่เช้า”
คำพูดของเขาทำให้เรียวปากอิ่มบนใบหน้าหวานราบเรียบลง คัทลียารู้สึกน้อยใจเล็ก ๆ เธอทำท่าจะผละออกจากตัวเขาแต่แล้วร่างน้อยกลับถูกช้อนไว้ในอ้อมแขนของคนตัวโต
“อุ๊ย!...คุณอาคะ”
“ฉันจะพาเธอไปนอนยังไงล่ะ”
เขากล่าว พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นพร่าขณะโอบอุ้มร่างอ้อนแอ้นกลับเข้าไปในกระท่อม ปิดประตูที่ทำอย่างหยาบ ๆ และพาคัทลียาไปวางบนผืนผ้าใบที่เขาปูไว้ข้าง ๆ กองไฟที่ควันของมันลอยล่องออกไปทางช่องไม้ด้านบน แต่เมื่อไกรสูรย์ทำท่าจะปล่อยมือ หญิงสาวกลับกอดเกี่ยวคอเขาไว้ด้วยแขนเรียว
“คุณอาไกรสูรย์คะ...ถามจริง ๆ เถอะค่ะ คุณอารังเกียจหนูนิดใช่ไหมคะ?”
คนถูกถามอย่างคาดคั้นมองหน้าสวยที่ดวงตาคู่นั้นรื้นน้ำขึ้นมา ยิ่งอยู่ใกล้หัวใจของเขาก็ยิ่งไหวหวั่น ไกรสูรย์ไม่ยอมตอบคำถามนั้นแต่กลับก้มหน้าลงไปหาและประกบริมฝีปากหยักหนาปิดเรียวปากจิ้มลิ้มที่เจ้าของมีอาการตระหนก
คัทลียาไม่อยากเชื่อว่าคนที่ไม่ค่อยพูดจาอย่างไกรสูรย์จะจูบเธออย่างดูดดื่มและนี่คือจูบแรกของเด็กสาวที่ไม่เคยพานพบเรื่องแบบนี้มาก่อน จากความตระหนกตื่นกลับกลายเป็นความตื่นเต้นและวาบหวามรันจวนใจ ร่างกาย ของคัทลียาเหมือนถูกสุมด้วยเปลวร้อนเมื่อปากและลิ้นของเธอถูกรุกรานจากชายหนุ่มที่เธอเรียกเขาตามฐานะของผู้ปกครองตามเจตจำนงของมารดาว่า คุณอา
บทที่ 6
ไกรสูรย์รู้ดีว่านี่เป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้องนัก แต่ทุกอย่างก็มาไกลเกินกว่าที่เขาจะหักห้ามใจได้อีกแล้ว แค่จูบแรกก็ทำเอาหนุ่มวัยสามสิบแปดแทบคลั่ง มันเป็นจูบที่เขามอบให้เด็กสาววัยย่างยี่สิบที่ทุกอย่างในตัวเธอเบ่งบานสะพรั่งไม่เว้นแม้แต่กลีบปากหวานฉ่ำที่เขาบดเคล้าด้วยปากหยักหนาในตอนนี้
คัทลียาไม่มีความรู้และประสบการณ์ในการบดเบียดริมฝีปากกับผู้ชายแม้เพียงสักหน มันไม่ใช่แค่การประกบปากกันเฉย ๆ แต่ลิ้นเล็กยังถูกรุกรานและพัวพันจากลิ้นสากหนาที่แทรกเข้ามาในโพรงปากของเธอ
เด็กสาวตื่นเต้นเต้นเป็นที่สุด ร่างกายของเธอสั่นระรัวไปทุกอณูที่กำลังรับรู้ถึงจุมพิตครั้งแรกในชีวิต ในขณะที่ไกรสูรย์พยายามหยุดยั้งตัวเองแต่เขาก็ทำไม่ได้ จูบฉ่ำหวานที่เขารุกรานคัทลียาอย่าย่ามใจทำให้เขาถลำลึกลงไปในบ่วงเสน่ห์จนถอนตัวไม่ขึ้น
“คุณอาไกรสูรย์...อืม...คุณอาขา”
เด็กสาวครางลึก เสียงของเธออู้อี้อยู่ในลำคอแต่ก็ฟังได้ศัพท์ว่าเธอกำลังเรียกร้องผู้ปกครองของเธออย่างพรึงเพริด ตัวเธอเหมือนเค้กแสนหวานที่กำลังละลาย ยิ่งปากของเขาประกบปิดหนาแน่นมันก็ยิ่งทำให้สติสตังของเธอแตกกระเจิง แต่แล้วเหมือนชายนุ่มจะนึกอะไรได้ เขาถอนริมฝีปากออกจากกลีบปากหวานฉ่ำ และทำสีหน้าไม่สบายใจ
“หนูนิด...อา...อาว่าแบบนี้ไม่ควร”
ไกรสูรย์กำลังจะดึงแขนเรียวของเด็กสาวออกแต่คัทลียากลับกอดเกี่ยวลำคอเขาไว้แน่น เธอกระแซะตัวเข้าหาและช้อนตามองเขา กระซิบอยู่กับปากหยักหนาด้วยเสียงสั่นพร่า
“อะไรไม่ควรคะ...คุณอา?”
“แบบนี้..แบบที่ฉันกำลังทำอยู่นี่ เธอยังเด็ก หนูนิด”
“หนูนิดไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ หนูนิดบรรลุนิติภาวะแล้ว แค่ยังไม่ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยเท่านั้น และสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี่ หนูนิดเต็มใจค่ะ”
เสียงหวานที่กระซิบทำให้ความยั้งใจของไกรสูรย์เริ่มละลาย เขาจ้องนัยน์ตาสวยคู่นั้น กลีบปากของคัทลียาเหมือนกลีบดอกไม้สดฉ่ำที่เบ่งบานและรอคอยเขากระนั้น
ไกรสูรย์ไม่ใช่หนุ่มน้อยที่ไม่เคยกับเรื่องอย่างว่า เขามีภรรยา แต่ต้องหย่ากันด้วยเหตุผลบางอย่างที่คนนอกไม่เข้าใจ หากแต่ชายหนุ่มกลับรู้สึกแปลกประหลาดต่อความรู้สึกของตัวเอง ทำไมเขาถึงตื่นเต้นมากผิดปกติเวลาอยู่ใกล้คัทลียา
