บทที่ 4 คาสโนว่า

ณ.บริษัท KJR อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด และบริษัท ATN เนชั่นแนลไทยแลนด์ จำกัด

ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าเจ้าพระยาฝั่งพระนครเป็นตึกสูงยี่สิบชั้นและเป็นโรงแรมมาก่อนที่แอสตัน นีลล์จะซื้อและปรับปรุงเป็นบริษัทและเป็นช้อปใหญ่ของแบรนด์เนมทั้งหลายในกรุงเทพที่สาวกทั้งหลายรู้จักดีว่าเป็นรจุดศูนย์รวมแบรนด์เนมจากทั่วโลกมารวมไว้ที่นี่เรียกได้ว่ามีพร้อมทุกอย่างโดยไม่ต้องไปไกลถึงต่างประเทศ และแบ่งแยกเป็นสองบริษัทที่นำชื่อของแอสตันกับกุลจิรามาตั้งชื่อใช้ตัวย่อภาษาอังกฤษเพราะ เคเจอาร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เป็นตัวแทนนำเข้าเสื้อผ้ากระเป๋ารองเท้าแบรนด์เนมชื่อดังระดับโลกมาจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว ส่วน เอทีเอ็น เนชั่นแนลไทยแลนด์ จำกัด เป็นตัวแทนนำเข้านาฬิกาและเครื่องประดับแบรนด์ดังระดับโลกแต่เพียงผู้เดียวเช่นกันและได้จดลิขสิทธิ์ไว้เรียบร้อยและมีช้อปใหญ่ของแต่ละแบรนด์อยู่ตั้งแต่ชั้นสามถึงชั้นเจ็ด ชั้นแปดและเก้าเป็นร้านอาหารชื่อดังทั้งไทยจีนฝรั่งและเป็นพื้นที่ให้เช่าเพื่อจะได้ดึงดูดลูกค้า ส่วนชั้นสิบถึงสิบสี่เป็นสต๊อกสินค้าทั้งหมด ชั้นสิบห้าเป็นออฟฟิศของบริษัทเอทีเอ็น ชั้นสิบหกเป็นออฟฟิศของบริษัทเคเจอาร์ ชั้นสิบเจ็ดเป็นห้องทำงานของประธานบริษัททั้งสอง ส่วนชั้นสิบแปดเป็นที่พักของคนสนิทของประธานบริษัทและชั้นสิบเก้าเป็นเพนท์เฮ้าส์ของเธียร์ ชั้นยี่สิบเป็นเพนท์เฮ้าส์ของธารณ์ และบริษัทของพวกเขายังมีช้อบเล็กอยู่ในห้างสรรพสินค้าหรูในเมืองใหญ่และเมืองท่องเที่ยวทั่วประเทศไทยและยังมีที่ลาวอีกทำให้ธารณ์กับน้องชายต้องเดินทางบ่อยๆ

“เธียร์มาหรือยัง” ชายหนุ่มถามถึงน้องชายที่เมื่อคืนไปงานเลี้ยงขอบคุณลูกค้ากระเป๋าหนักที่อุดหนุนนาฬิกาแบนรด์ดังที่โรงแรมหรูเพราะทำยอดขายได้เกินเป้าที่ตั้งไว้

“ยังไม่มาค่ะท่านประธาน” ประชาสัมพันธ์สาวตอบเจ้านายผู้เข้มงวดและใครอย่าได้อ่อยเลยเชียว พ่อคุณจะเชิญออกทันทีทำให้ทุกคนตั้งฉายาให้ท่านประธานหนุ่มสุดหล่อว่า ผู้ชายต้องห้าม

“พี่สืบโทรหาเธียร์บอกว่ามาถึงแล้วให้มาหาผมด้วย”

“ครับคุณธารณ์” สืบศักดิ์รับคำสั่งของเจ้านายแล้วโทรหาคนสนิทของเธียร์ทันทีและบอกตามที่เจ้านายสั่ง

“สวัสดีครับ/ค่ะคุณธารณ์” เลขาหนุ่มและผู้ช่วยเลขาสาวยกมือไหว้เจ้านายหนุ่มหล่อกับคนสนิททั้งสอง

“สวัสดีคุณยศ คุณทาร่า วันนี้มีงานด่วนอะไรก็เอามาให้ผมเซ็นเลย เพราะผมจะไม่อยู่สี่หน้าวันหรือมากกว่านั้น” ธารณ์บอกเลขาทั้งสองแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของเขาที่อยู่ชั้นสิบแปดและแบ่งคนละฝั่งกับน้องชายเพราะสมัยพ่อแม่บริหารก็แบ่งคนละฝั่ง

“เอ่อ คุณธารณ์คะ คุณศรีศราโทรมาหาบอกว่ามีธุระจะคุยกับคุณธารณ์ค่ะ” สุนันทาบอกเจ้านายเพราะไฮโซสาวบอกว่าติดต่อเจ้านายไม่ได้

“บอกเธอว่ามีอะไรให้คุยกับคุณได้เลย เพราะผมติดธุระด่วนไปต่างจังหวัด”

“ค่ะคุณธารณ์” สุนันทารับคำสั่งของเจ้านายเบาๆแล้วหันไปมองสมยศที่ยิ้มให้กำลังใจเธอ

ธารณ์เข้าห้องทำงานแล้วก็ทำงานที่เลขาขนมากองให้ตรงหน้าเพราะมีสินค้าคอลเลคชั่นใหม่ล่าสุดจากรันเวย์แฟชั่นวีคปาร์รีสเข้ามาหลายแบรนด์และยังมีกระเป๋ารองเท้าจากแบรนด์ดังที่นำเข้ามาเท่าไหร่ก็หมดเกลี้ยงมีลูกค้าประจำจองไว้ก่อนและบางคนที่มียอดซื้อเยอะต่อเดือนก็จะได้รับเชิญไปร่วมงานและครั้งนี้ก็มีศรีศราได้รับเชิญไปและเขาไม่ได้ไปด้วยแต่ให้ผู้บริหารงานฝ่ายต่างประเทศกับทีมงานไปร่วมงานแทน

“ก๊อกกๆๆ..”

“เข้ามา”

“มีอะไรเหรอครับพี่ธารณ์”

“มีงานให้นายทำน่ะสิ นายรู้แล้วใช่มั้ยว่าพี่จะไปลาวสี่ห้าวันหรือมากกว่านั้น”

“ครับ แล้วพี่ธารณ์จะให้ผมช่วยทำงานแทนใช่มั้ยครับ” คนเป็นน้องพูดอย่างรู้ทัน

“ใช่ ฝากด้วยนะ”

“ขอบูกัตติฯสักคันได้มั้ยล่ะแลกกับผมทำงานให้” คนเป็นน้องต่อรองเพราะคาสิโนที่พี่ชายร่วมหุ้นกับเพื่อนทำเงินให้หลักร้อยล้านต่อเดือนหรืออาจจะหลายร้อยล้าน

“ไปเลือกเอาเองแล้วให้คุณยศจัดการให้” คนเป็นพี่ไม่เคยขัดใจน้องชายเพราะมีกันแค่สองคนพี่น้องและเขาก็มีเงินมากพอที่จะเอามาซื้อของเล่นให้น้องชายสักสามสิบสี่สิบล้าน และไม่ใช่ว่าน้องชายของเขาไม่มีเงินแต่มันงกชอบของฟรีมากกว่า

“ขอบคุณครับพี่ธารณ์ งั้นไปสักเดือนผมก็ไม่ว่าครับ” เมื่อได้ของฟรีสมใจแล้วเธียร์ก็ยิ้มไม่หุบเพราะคันที่เขาอยากได้และแอบไปจองไว้มันเป็นรุ่นพิเศษมีแค่ยี่สิบคันในโลกราคาหนึ่งร้อยยี่สิบห้าล้านบาท

“แน่ใจนะที่พูด” คนเป็นพี่ไม่ได้สงสัยเพราะแต่ละครั้งน้องชายจะซื้อรถใหม่ราคาไม่เกินสามสิบสี่สิบล้านบาท

“แน่ใจสิครับ”

“งั้นนายรับผิดชอบคำพูดด้วยละกัน ไปทำงานได้แล้ว” ธารณ์ไม่ห่วงงานที่น้องชายทำเพราะเธียร์เป็นคนสนุกร่าเริงทำงานเก่งและสามารถจัดการงานได้ดีไม่แพ้เขา

“ครับผมคุณพี่ชาย ขอบคุณนะครับ จุ๊บๆ.. ฮ่าๆๆ..”

“ไอ้เด็กบ้านี่” ธารณ์ส่ายหน้าไปมาอย่างระอาน้องชายที่หอมแก้มเขา

ส่วนคนเห็นอย่างสืบศักดิ์กับสุรเดชก็อมยิ้มขำเจ้านายที่เสียทีน้องชายแกล้งจนได้ก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานแล้วเดินตรวจตราดูความเรียบร้อยทุกแผนกและช้อปแบรนด์เนมทุกช้อปเพื่อมารายงานเจ้านาย

ที่จังหวัดเชียงราย

ธารณ์เดินทางมาถึงเชียงรายแล้วข้ามไปฝั่งลาวเพื่อดูแลคาสิโนให้เพื่อนส่วนโรงแรมนั้นมีผู้บริหารอยู่แล้วแต่ไม่มีปัญหาอะไรเพราะนักท่องเที่ยวก็เล่นพนันมีได้มีเสียเป็นเรื่องปกติแต่ที่ไม่ปกติคือมีคนมาติดต่อขอเป็นหุ้นส่วนคาสิโนที่กำลังจะขยายออกไปอีกตึกหนึ่งเพื่อรอรับนักท่องเที่ยวที่นิยมมาเล่นการพนันที่โกลด์เด้นคาสิโนเพราะไม่มีตุกติกและมีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดให้กับนักเล่นทุกคนและบริการเป็นอย่างดี

“คุณปาหนันมาถึงแล้วครับคุณธารณ์” สุรเดชรายงานเจ้านายที่พักอยู่ที่ห้องสวีทสุดหรูบนชั้นสามสิบที่เจ้าของโรงแรมจัดให้เป็นที่พักของเพื่อนๆ

“ขอบคุณครับพี่เดช ไปพักเถอะครับเดี๋ยวผมลงไปหาเธอเองครับ” ธารณ์บอกคนสนิทที่ไปรับนางแบบสาวที่ฝั่งไทยเพราะเขานัดเธอไว้

“ครับคุณธารณ์” สุรเดชพูดจบก็เดินออกจากห้องพักส่วนตัวของเจ้านายและจองห้องพักให้นางแบบสาวอีกห้องหนึ่ง

ธารณ์อาบน้ำเสร็จก็ลงไปที่ห้องพักของนางแบบสาวเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ดิบของผู้ชายและเขาจะปกกันตัวเองเป็นอย่างดีเพื่อไม่ให้เป็นข่าวแต่มันก็ห้ามไม่ได้เพราะบางทีผู้หญิงที่เขามีความสัมพันธ์ด้วยก็อยากเปิดเผยและถ้ามีข่าวเขากับสาวๆเมื่อไหร่เขาก็ยุติความสัมพันธ์ทันทีเหมือนกันและทุกครั้งก็ตกลงกันไว้ก่อนว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นได้แค่ไหนและจนกว่าเขาจะเป็นคนยุติความสัมพันธ์หรือไม่ก็ฝ่ายหญิงจะยุติก่อน

“ก๊อกกๆๆ..” ปาหนันนั่งดื่มรอไฮโซหนุ่มหล่อพอได้ยินเสียงเคาะประตูห้องก็รีบลุกขึ้นทันทีและมองช่องตาแมวเล็กๆก่อนจะเปิดประตูให้คนที่เธอรอ

“คุณธาณ์ขา คิดถึงจังเลยค่ะ” นางแบบสาวยิ้มให้ไฮโซหนุ่มหล่อแล้วโอบเอวเขาเดินเข้าไปในห้อง

“ปล่อยก่อนปราย ผมอึดอัด”

“ดื่มสักหน่อยมั้ยคะ” ปาหนันปล่อยมือจาเอวสอบแล้วถามเขาไม่ได้สนใจเสื้อคลุมที่ใส่อยู่มันหลุดหลุ่ยจนเห็นเนินอกของเธอ

ธารณ์รับแก้ววิสกี้จากปาหนันมาดื่มก่อนจะวางลงบนโต้ะแล้วปล่อยให้ปาหนันจัดการปลดกระดุมเสื้อของเขาแล้วถอดออกวางพาดพนักพิงโซฟา

“คุณธารณ์ให้ปรายอยู่ด้วยแค่คืนเดียวเองเหรอคะ” ปาหนันถามหนุ่มหล่อเพราะคนสนิทของเขาบอกว่าให้เธอมาแค่คืนเดียว

“คุณจะอยู่เที่ยวต่อก็ได้”

“แต่ปรายอยากอยู่รับใชคุณธารณ์นี่คะ ให้ปรายอยู่ด้วยนะคะ ช่วงนี้ปรายว่างค่ะ”

“ผมไม่ชอบคนพูดไม่รู้เรื่องนะปราย ถ้าคุณจะอยู่เที่ยวต่อก็เชิญตามสบาย”

“ก็ได้ค่ะ พรุ่งนี้ปรายกลับก็ได้ค่ะ “เธอรู้ดีว่าถ้าทำตัวเรื่องมากกับเขาเมื่อไหร่ เขาก็ยุติความสัมพันธ์ได้ตลอดเวลาและเธอยังไม่อยากยุติความสัมพันธ์กับเขาตอนนี้ จากนั้นก็จัดการลอกคราบของเขาจนเปลือยเปล่ามองอาวุธร้ายของเขาที่มันสงบนิ่งอยู่ระหว่างขาอย่างพอใจแล้วปลดเสื้อคลุมของตัวเองออกก่อนจะจับเข่ากางออกแล้วแทรกตัวไประหว่างขาของเขาจับอาวุธของเขาคลึงเบาๆ