บทที่ 10 EP.10 ขี้อ่อย

หมับ

ท่าทางลังเลของอังศุมาลินทำให้ฉลามหัวร้อน คว้าโทรศัพท์หยิบขึ้นมากดหมายเลขหนึ่ง พร้อมเปิดลำโพงเสียงดังเพราะในผับมีเสียงดนตรีแทรก

(ฮัลโหลว่าไงฉลาม)

"ตอนนี้ผมอยู่ผับของพี่นะ"

(จะมาทำไมไม่บอกก่อน พี่บินมาเมืองนอก อีกหลายวันกว่าจะกลับ เดี๋ยวพี่ให้ผู้จัดการไปดูแล)

"ไม่เป็นไรหรอกครับพี่ ผมแค่จะโทรมาบอกว่า..ผมไม่ชอบยี่ห้อเหล้าหนึ่งที่พี่เอามาขาย"

(เอ้า เกิดอะไรขึ้นวะ)

"ถ้าผมไม่ให้พี่ขายพี่จะว่าไง เดี๋ยวผมหาเหล้ายี่ห้ออื่นเข้ามาแทนให้"

(ได้สิ ถ้ามึงไม่ชอบ กูเปลี่ยนให้ได้)

"งั้นผม..."

ตู๊ดดดด~

เสียงสัญญาณขาดหาย เพราะสาวน้อยคว้าโทรศัพท์แล้วกดวางสาย ก่อนจะตะเบ็งเสียงดังใส่ "ก็ได้! พี่อยากทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นพอใจหรือยัง หนูไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้พี่โกรธ แต่ก็เอาเถอะ ผู้ชายอย่างพี่มันไม่มีเหตุผลอยู่แล้ว"

"เพราะฉันไม่ชอบคนอวดเก่งปากดีแบบนี้ไง!"

"แต่พี่ห้ามยกเลิกขายแล้วยี่ห้อนี้นะคะ"

"ฉันพูดคำไหนคำนั้น ถ้าได้สิ่งที่ต้องการ ฉันจะยอมทำตามที่ขอถือเป็นข้อตกลง"

ฉลามหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความบอกเจ้าของร้านที่โทรกลับมา

อังศุมาลินลุกลี้ลุกลน เพราะนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เธอต้องทำเรื่องน่าอาย ที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้พบเจอ

พึบ

เสื้อแจ็กเกตสีดำหนังแท้โยนมาปกคลุมเรียวขาเพื่อบดบังทัศนียภาพใต้โต๊ะ ถึงแม้จะมีโซฟาล้อมรอบ ถ้าไม่ยืนชะเง้อมองเข้ามาก็ไม่เห็น ถึงอย่างนั้นก็ปกปิดเอาไว้ดีกว่า

"อ๊ะ~" ไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า มือของฉลามล้วงเข้าใต้เสื้อที่วางทับขา คว้าบีบของลับอย่างเต็มไม้เต็มมือจนตัวเล็กร้องสะดุ้ง

"โหนกโคตรอูมเลย ไม่แปลกที่จะโคตรร่าน" ฉลามพูดเสียงแข็ง

"มันไม่เกี่ยวหรอกมั้งคะ ฮึก~"

"เถียงคำไม่ตกฟาก!"

"พี่ก็เป็นคนไม่มีเหตุผลเหมือนกันนั่นแหละ จู่ๆ ก็กลายร่างเป็นหมาบ้า"

คำพูดส่อเสียดยิ่งทำให้โมโห มือหยาบล้วงเข้ากางเกงใน ซึ่งวันนี้อังศุมาลินใส่เดรสสั้นรัดรูปยี่ห้อเหล้าที่ขาย นิ้วชี้แข็งเริ่มกรีดกรายสัมผัสผิวเนื้อนุ่มนิ่มอันบริสุทธิ์

"โอ๊ยยย! พี่ฉลาม" อังอังร้องเจ็บคว้าแขนล่ำไว้ "หนูเจ็บนะคะ ทำไมต้องรุนแรงขนาดนี้ด้วย"

"แค่สอดนิ้วเข้าไปเอง อย่าสำออย"

"ก็หนูไม่เคย! หนูยังไม่เคยนะ"

"ซิงเหรอ..นึกว่ามีผัวมาแล้วเป็นสิบ หึ"

ดวงตาหล่อยังคงดุดัน พ่นลมหายใจฟืดฟาดเมื่อได้สัมผัสถึงอวัยวะเพศหญิง นิ้วชี้ที่สอดเข้าไปเริ่มเร่งจังหวะกะซวกเข้าออก เสียงเพลงดังกระหึ่มผู้คนก็เต้นโยกย้ายอยู่รอบข้าง จากความรู้สึกกลัวตื่นเต้น กลายเป็นความรู้สึกบางอย่างสอดแทรกแทน ร่างกายสาวบริสุทธิ์เร่าร้อนวูบวาบ

'อ๊าาาส์~!'

ขาเรียวสั่นพับเกิดปฏิกิริยาบางอย่าง ฉลามกระชากข้อแขนออกมา นิ้วเขรอะด้วยน้ำสีใสเยิ้มกระฉ่อน เสียงทุ้มพูดแผ่ว "แตกแล้วสบายตัวเลยสิท่า..ฉันนี่แข็งโป๊ก"

หมับ!

ความรู้สึกที่ทนไม่ไหวเมื่อได้สัมผัสเพศตรงข้าม ปลุกสัญชาตญาณดิบให้กระหาย ฉลามฮึกเหิมคว้าแขนเรียวลากเข้าไปยัง ห้องน้ำ ก่อนผลักร่างเล็กแล้วล็อกประตูอย่างแน่นหนา สองมือขนาบข้างศีรษะเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายดิ้นรนหนี

"พะ พี่ฉลามจะทำอะไรคะ" อังศุมาลินถามเสียงตะกุกตะกัก แม้อากาศไม่ได้ร้อนมาก แต่กลับมีเหงื่อเม็ดเล็กผุดตามไรผมเพราะกลัว

"อย่าดื้อถ้าไม่อยากเจ็บตัว" ฉลามเค้นเสียงดุ

"หนูไปดื้อตอนไหน"

"ก็ตอนไป...กับไอ้ซัน"

"ที่พูดว่าอะไรนะคะ"

คำพูดสุดท้ายของฉลามแผ่วเบา จึงทำให้สาวน้อยไม่ได้ยินชัด แต่อีกฝ่ายไม่พูดย้ำ รีบกดตัวเล็กให้นั่งคุกเข่าลงพื้นล่าง ภายในห้องน้ำคับแคบ แต่มีผู้คนเข้าออกตลอด

"!!!!" ดวงตาตัวเล็กเบิกกว้าง

"ตกใจอะไร เพราะมันใหญ่เกินมาตรฐานใช่ไหม แถมรอบลำยังฝังมุก เพื่อเอาไว้ปะทะกับมดลูกจะได้เสียวถึงใจ วันนี้ฉันจะงัดมันมาสั่งสอนเธอ"

"พี่ฉลาม...! อื้อ!"

"อ้าปากให้กว้างกว่านี้ ซี้ดดด~"

เขายัดท่อนลำยาวใหญ่เท่าแขน เอ็นพันล้อมด้วยเส้นเลือดสีเขียวเข้มปูด อีกทั้งมีเม็ดนูนทรงกลม ฝังอยู่ใต้ผิวหนังหลายอันจนน่ากลัว แต่ด้วยความรวดเร็วและความชำนาญ ตอนนี้ท่อนแข็งฝังมุกกระแทกเข้าในโพรงปากสาวน้อย ความใหญ่มโหฬารทำให้หายใจไม่ออก สองมือเรียวดันหน้าขาเพื่อบ่งบอกว่าอึดอัด

อ๊วกกกก~

เขาดึงเป็นแท่งออกมา น้ำลายปนน้ำหล่อลื่นไหลยืดละเลงลงพื้น ชายหนุ่มจับปลายคางมนเชิดขึ้นให้แหงนหน้า แล้วยัดท่อนลำฝังมุกเก้าเม็ดกระแทกกระทุ้งรุนแรงในโพรงปาก หัวศีรษะโยกโบกสะบัด ผมเผ้ายุ่งเหยิงจากแรงสะบัด

"อ้าปาก!"

เหมือนมีบางอย่างเกิดขึ้น เขาถอดถอนท่อนลำยาวใหญ่ออกมา พร้อมออกคำสั่งให้ตัวเล็กทำตาม ทันทีที่สาวน้อยอ้าปากกว้าง ก็ถูกดึงลิ้นให้ยาวแลบแผล็บ ฉลามเกร็งข้อแขนชักว่าวพุ่งน้ำกามขาวข้นเข้าใส่อย่างล้นหลาม กระเซ็นติดปลายจมูกเลอะขอบปาก แต่เขาไม่หยุดยั้ง

"เลียน้ำกามที่เคลือบดุ้นเอ็นฉันให้เกลี้ยง ทีหลังถ้าทำตัวแรดอีกคงไม่ใช่แค่แตกใส่ปาก จะแตกในใส่รูร่านๆ ของเธอด้วย"

เพราะไม่รู้จะต้องทำตัวยังไง แต่อยากให้ทุกอย่างเสร็จสิ้นเร็วไว ฉลามเงยหน้าแอ่นเอวกระแทกจังหวะที่สาวน้อยตวัดปลายลิ้นเลียลากวกวนไปมา เพื่อทำความสะอาดท่อนเนื้อใหญ่ยาวที่เขรอะน้ำกาม แต่มีบางจังหวะต้องสะดุดกับเม็ดมุกขรุขระหลายเม็ด ความรู้สึกร้อนรุ่มโมโหถูกปลดปล่อย อารมณ์ร้อนเริ่มผ่อนปรน

หลังจากทำเรื่องน่าอายซ้ำแล้วซ้ำเล่า อังศุมาลินก็พยายามปลอบใจตัวเองว่าเป็นเคราะห์ซ้ำกรรมซัด แต่ก็ยังตั้งใจทำงานให้คุ้มกับค่าจ้าง

หลังเลิกงาน

หน้าร้าน

"น้องอังศุมาลิน" เสียงของซันเรียก เมื่อเห็นสาวน้อยถือกระเป๋าเตรียมตัวจะกลับบ้าน "มาทำงานพิเศษที่นี่เหรอครับ"

"ใช่ค่ะ"

"เสียดายจังพี่ติดธุระ ก็เลยตามไอ้ฉลามมาช้า"

"พี่ฉลามนั่งอยู่ด้านในค่ะ ยังไงหนูขอตัวกลับก่อนนะคะ เดี๋ยวจะดึกเกินไป"

"ให้พี่ไปส่งไหม"

"ไม่เป็นไรค่ะหนูกลับเองได้ พี่เข้าไปดื่มกับพวกพี่ฉลามดีกว่า ร้านยังเปิดต่ออีกชั่วโมง"

หมับ

สาวน้อยพยายามหลีกเลี่ยง แต่ก็ถูกซันคว้าแขนรั้งเอาไว้ เขาไม่ยอมปล่อยไป

"พวกมันไม่ได้สำคัญเท่าน้องหรอก ให้พี่ไปส่งนะครับ กลับดึกแบบนี้อันตรายพี่เป็นห่วง"

"ไอ้ซัน!!"

ทุกคน หันขวับ ตามเสียงเรียก อังศุมาลินท่าทางจะตกใจกว่าใคร ปรากฏว่าเป็นฉลามจ้องมองเขม็งราวกับสัตว์ร้าย แค่ไปกินไอติมกับเพื่อนสนิทเขายังโดนขนาดนี้ แต่ตอนนี้ซันกำลังจับแขนของเธออย่างแน่นไม่ยอมปล่อย

จะเกิดเรื่องอะไรอีกไหมเนี่ย?! โอ๊ยยย