บทที่ 39 เหลือร้าย

ไม่รอให้เสียเวลา ยัดใหญ่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า ในขณะที่เยลลี่นั่งคุกเข่ากับพื้นแหงนหน้าขึ้นจ้องมองเพื่อพูดคุย เนื่องด้วยขาถูกเชือกมัดไว้ทำให้ไม่สามารถลุกยืน

"ใช้ปากพี่รูดซิปผมที" เขาสั่ง

"มีมือทำไมถึงไม่ทำเองล่ะ" คิ้วบางย่น

"อย่าให้ผมเสียอารมณ์ ทำตามที่สั่งแล้วพี่จะไม่โดนอะไร แต่ถ้าพี่ดื้อ...ผมจับ...