บทที่ 9 EP.9 กินไอติมกับพี่ซัน
เช้าวันต่อมา
มหาวิทยาลัยเอกชน
เมื่อคืนอังศุมาลินได้โทรคุยกับหยาดฝนจนหลับคาสาย ตอนเช้าก็มาเรียนช้าเพราะเหนื่อยล้าจากเรื่องวุ่นวาย มาถึงเพื่อนสนิทก็ยืนรอ
"วันนี้อาจารย์ยกเลิกสอนนะ" หยาดฝนบอก
"อ้าว มาเสียเวลา เสียค่ารถเมล์อีก"
"ก็จะโทรไปบอกแต่เธอไม่รับสาย ส่งข้อความไปก็ไม่อ่านอีก"
"ขอโทษทีนะสงสัยรีบเลยลืมเปิดเสียงโทรศัพท์"
"แต่มาก็ดีแล้ว เธอควรจะไปขอบคุณพี่ซันหน่อย เขาบอกว่ารู้จักเธอ"
อังศุมาลินจำได้ทันที ก็เขาเป็นผู้ชายหน้าตาดีแสนอบอุ่นคนนั้นที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นสั่น หลังจากบอกเล่าเหตุการณ์กับหยาดฝนที่เจอกันในคลับ จึงทำให้เพื่อนสบายใจว่าผู้ชายคนนั้นรู้จักจริงๆ ไม่ได้โกหก แต่ไม่ได้เล่าลึกถึงรายละเอียดการเจอกับฉลามครั้งแรก
สองสาวเดินมายัง ตึกวิศวะ เห็นสาวสวยยืนล้อมวงสนทนา โดยมีชายหนุ่มอย่างซันนั่งอยู่พร้อมเล่นกีตาร์ เขาเป็นหนุ่มสุดฮอตที่ใครต่างอยากเข้าหา แต่ไม่เห็นเดย์กับฉลาม
"โห สาวล้อมขนาดนั้นเราจะเข้าไปขอบคุณพี่ซันได้ยังไงเนี่ย" หยาดฝนพูด "หรือเอาไว้ก่อน"
"แค่ไปขอบคุณคงใช้เวลาไม่นาน เดี๋ยวเราเดินไปขอบคุณแล้วก็ออกมาเลยก็ได้"
"จะไม่โดนพวกผู้หญิงกลุ่มนั้นรุมตบใช่ไหม ฮ่าๆ"
"เราบริสุทธิ์ใจจะกลัวทำไม"
"เลิกมองโลกในแง่ดีสักทีค่ะ! โลกนี้ไม่ได้สวยงามโรยด้วยกลีบกุหลาบนะคะเจ้าหญิง"
อังศุมาลินได้แต่ส่งยิ้มเพราะไม่ชอบมองโลกในแง่ร้าย เธอเดินเข้าไปกำลังจะเรียกชื่อเพื่อทักทาย แต่อีกฝ่ายกลับทิ้งกีตาร์เดินเข้ามาหา
"เป็นไงบ้าง? รู้ไหมว่าพี่เป็นห่วงแค่ไหน" จู่ๆ เขาก็แสดงสีหน้าตกใจ
"คือ...หนูจะมาขอบคุณพี่ซันที่ช่วยตามหา"
"ไม่เป็นไรหรอก พี่ตกใจแทบแย่ที่รู้ว่าอังศุมาลินหายไป แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ"
"หนูเดินหลงไปในตึกต้องห้ามค่ะ"
"เดินหลงเข้าไปเนี่ยนะ"
"แต่ตอนนี้หนูปลอดภัยแล้วนะคะ ขอบคุณอีกครั้งที่พี่ช่วยสละเวลามาช่วยเพื่อนสนิทของหนูตามหาหนู ถ้าพี่มีอะไรให้หนูช่วยก็บอกได้เลยนะคะ หนูยินดีทำให้เป็นการตอบแทน"
ผู้คนรอบข้างต่างจ้องมอง บางกลุ่มก็ซุบซิบนินทา แต่อังศุมาลินไม่สนใจใคร เนื่องจากเธอไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดีแต่อย่างใด
"ถ้างั้นพี่ขอค่าตอบแทนเป็น..ไปไอติมด้วยกันได้ไหมครับ" ซันพูดพร้อมรอยยิ้มหล่อเหลา
"กินไอติมหรือคะ.."
"ชวนเพื่อนน้องไปด้วยนะ ไปกินด้วยกันสามคนเลยพี่เลี้ยง ร้านหน้ามหาลัยเปิดใหม่ได้ยินนักศึกษาพูดกันว่าอร่อย"
"ได้ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ"
คอนโดมิเนียมจรัญฯ
เดย์กับฉลามนอนเกลือกกลิ้งอยู่ที่ห้อง เพราะอาจารย์ไม่เข้าสอน จึงเลือกที่จะกลับมาพักผ่อน ขณะที่นอนเล่นอยู่ก็ต้องตกใจ
"เฮ้ยไอ้ฉลาม ไอ้เชี่ยซันแม่งพาน้องนมโตไปกินไอติม กูว่าอีกไม่นานคงยัดไอติมอุ่นให้น้องแดกต่อ ฮ่าๆ" ไอติมอุ่นก็คืออวัยวะเพศชายที่วัยรุ่นมักจะพูดติดปากกัน เดย์รีบสะกิดฉลามแล้วยื่นโทรศัพท์ให้ดูเป็นภาพคู่
"ขี้อ่อยฉิบหายยย!"
"แล้วนี่มึงหงุดหงิดทำไม"
"เสือกกกก!"
"เอ้า กูผิดอะไรอีกเนี่ย"
ฉลามกระเด้งตัวลุกนั่ง มีท่าทางหงุดหงิดผิดปกติ จ้องมองภาพเพื่อนสนิทอย่างซัน ถ่ายรูปนั่งคู่กับสาวน้อยสุดแสนจะน่ารักเช่นอังศุมาลิน
เวลาทุ่มครึ่ง
ผับ XKX.
"ขอบคุณมากนะคะพี่ออยที่หางานนี้ให้หนู" อังศุมาลินยกมือไหว้อย่างนอบน้อม "เรตราคาแพงมากเลยค่ะ หนูตื่นเต้นจัง"
"พี่เห็นว่าเราเป็นเด็กขยัน อีกอย่างตอนนี้ก็เข้าเรียนมหาวิทยาลัย คงมีค่าใช้จ่ายเยอะ"
"หนูจะไม่ทำให้พี่ผิดหวังเลยค่ะ"
"พี่เชื่อใจอังอังอยู่แล้ว ตั้งใจทำงานนะ"
ออย ก็คือพี่สาวที่รู้จักเปรียบเป็นผู้มีพระคุณอีกคน งานนี้เป็นแบรนด์เหล้ายี่ห้อดังมีเรตค่าตัวชั่วโมงละ 1,500 บาท ทำแค่ 4 ชั่วโมงก็ได้เงินมาก แน่นอนว่ามีสาวสวยต่างต้องการทำงานนี้ แต่อังศุมาลินมีพี่คนนี้ผลักดันจนได้รับเลือก
สาวน้อยตั้งหน้าตั้งตาทำงานอย่างขยันขันแข็ง
ชั่วโมงต่อมา
"อังศุมาลินเดี๋ยวช่วยยกเลิกชุดนี้ไปเสิร์ฟที่โต๊ะ VIP หน่อยนะ เขาเจาะจงให้เธอไปนั่งดูแล อย่าทำให้เขาไม่พอใจเด็ดขาด ได้ยินว่าสนิทกับเจ้าของร้าน ถ้าโดนยกเลิกให้เหล้ายี่ห้อเราเข้ามาขายที่นี่ คงเสียหายกันเยอะแน่"
"ได้ค่ะพี่ออย"
ดูเหมือนความหวังครั้งนี้จะตกอยู่กับสาวน้อย ไม่รู้ว่าทำไมถึงเลือกคนที่อ่อนประสบการณ์อย่างเธอ แต่เมื่อมาถึงก็คลายความสงสัย
เพราะเจ้าของโต๊ะ VIP ที่ว่าก็คือฉลาม
อึก อึก อึก
ฉลามยกเหล้าเพียวจนหมดแก้วแล้วกระแทกลงโต๊ะจนตัวเล็กสะดุ้งไหล่สั่น จากนั้นเธอก็นั่งริมข้างเพื่อรินเหล้าให้อีกครั้ง
"พี่มาเที่ยวหรือคะ" สาวน้อยพูดพลางส่งยิ้มหวาน แต่ดูอีกฝ่ายบึ้งตึงไม่รู้ว่าเป็นอะไร
"เหล้านี่มีคุณสมบัติอะไรนอกจากร่าน"
"พี่ว่าอะไรนะคะ.."
"หรือว่ามีคุณสมบัติขี้อ่อยเป็นสันดาน"
"นี่พี่เมาหรือเปล่าคะ ทำไมพูดจาไม่รู้เรื่อง"
ชายหนุ่มพูดจากระทบกระทั่ง แต่อังอังก็ไม่รู้สึกตัวเพราะคิดว่าไม่ได้มีเรื่องอะไรกัน หลังจากที่เขาช่วยเหลือในครั้งนั้น ทั้งคู่ก็พูดคุยกันผ่านโซเชียลเป็นบางครั้ง แต่ไม่ได้ทะเลาะอะไร
"แล้วเพื่อนพี่ไม่มาด้วยหรือคะ"
"หมายถึงไอ้ซันเหรอ!"
"หนูก็หมายถึงเพื่อนพี่ทั้งสองคน"
"ฉันจะสั่งปลดแบรนด์เหล้ายี่ห้อของเธอ เพราะรสชาติแม่งโคตรห่วย! แดกแล้วกระดากคอ"
น้ำเสียงจริงจังทำให้อังศุมาลินตกใจ จนรีบพูดประนีประนอม "อย่าทำแบบนั้นเลยนะคะพี่ฉลาม! ถ้าหนูทำอะไรไม่ให้ไม่พอใจหนูขอโทษ แต่อย่าเลิกจ้างเหล้าแบนยี่ห้อนี้เลยนะคะ พี่สาวที่หนูรู้จักเขาเป็นคนดูแลอยู่"
"งั้นเธอก็ต้องทำตามที่ฉันสั่ง"
"ได้ค่ะ พี่ว่ามาเลย!"
"ให้ฉันติ้วเธอใต้โต๊ะนี้ แล้วฉันจะพิจารณาอีกที ว่าจะสั่งปลดแบรนด์เหล้ายี่ห้อนี้ไหม"
"พี่จะทำลามกกับหนูกลางผับ...?!"
"ขี้อ่อยแบบเธอ ไม่มีอะไรให้ต้องอายหรอก หึ"
