บทที่ 47 ตอแหล..แหละดูออก

ต้าหมิงนั่งคร่อมรถมอเตอไซค์ในชุดไลน์แมนชะเง้อมองห้องสีชมพูด้วยใจจดจ่อ วันนี้ไม่ได้เปิดม่านและบ้านดูเงียบผิดปกติราวกับว่าไม่มีคนอยู่ พยายามโทรหาหลายรอบแต่ก็ไร้การตอบรับ คิ้วเข้มเขมวดยุ่งด้วยความสงสัย อยากเข้าไปหาพะพายเหลือเกินแต่ก็ต้องห้ามใจกลัวว่าหากทำเช่นนั้นทุกอย่างจะแย่ลงอีก

“เฮ้อ..เป็นอะไรหร...