บทที่ 68 ร้อนรน

 ดวงตาคนเมาแปรเปลี่ยน จากพร่ามัวเป็นชัดเจนยิ่งขึ้น อาการตึงเครียดหายเป็นปลิดทิ้ง ความตื่นเต้นเข้ามาแทน ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมายืนอยู่ตรงนี้ได้ ต่อหน้าของเธอ

           “คุณ?”

           “ไงจ๊ะ”

           รอยยิ้มหวานที่ส่งมาดูอย่างไรก็ร้าย หาความจริงใจไม่ได้ มดตะนอยเอื้อมมือไปเก็บแก้วมาถือไว้ก่อนลุกขึ...