บทที่ 47 พวกมนุษย์นี่น่ารำคาญจริงๆ

เมิ่งหย่งชวนเอ่ยลาบิดาเรียบร้อยแล้วรีบกลับมายังจวนเจ้าเมือง    เมื่อมาถึงก็เห็นเมียรักนั่งรอเขาอยู่   เด็กๆหลับหมดแล้วเขาเดินมาสวมกอดเสิ่นเยี่ยนฟางก่อนจะรั้งนางให้ขึ้นมานั่งบนตักของเขา  เพื่อพูดคุย

"เสี่ยวฟาง....เด็กดีของพี่ดึกแล้วเหตุใดถึงยังไม่นอน    พี่รู้สึกผิดยิ่งนักที่ให้เจ้าต้องมานั่งรอเช่นนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ