บทที่ 110 เมาค้าง

เมนิลาซุกตัวเข้าหาไออุ่นจากร่างใหญ่ที่เธอคิดว่าเป็นหมอนข้างก็ถูไถใบหน้าไปมามือนุ่มก็ลูบไล้แผงอกไล่ขึ้นไปถึงไหล่กว้างแล้วลูบลงไปแผ่นหลังแข็งแน่นแข็งด้วยกล้ามเนื้อที่เธอคิดว่ากอดลูกชายอยู่จึงลูบไล้ไปมากล่อมนอนเหมือนทุกคืนแค่คืนนี้เธอกล่อมพ่อของลูกแทนลูกชายเท่านั้น

“หืม..” คาวินทร์ครางเบาๆเมื่อคนเมาถู...