บทที่ 28 ชิดใกล้

“ครับ” คาวินทร์ตอบรับอย่างง่ายดายเพราะเขาก็นวดเพลินไปเหมือนกันก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสบตากันเขาก็เห็นตัวเองในดวงตากลมที่มองเขาอย่างชื่นชมและประหม่าจนใบหน้าหวานแดงซ่านริมฝีปากอิ่มที่ขบเม้มแดงเรื่อทำให้ร่างกายของเขาตื่นตัวอีกครั้งจึงปล่อยเท้าเล็กวางบนพื้นเบาๆราวกับของร้อนแล้วหันหลังให้เพื่อเก็บของกลบเกลื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ