บทที่ 48 หย่า

“ตามใจแม่ไปนะ” นพินลุกขึ้นเดินออกไปจากศาลาจัดงานอย่างรวดเร็วและไม่คิดจะกล่าวลาใครเพราะร้อนใจเรื่องที่ลูกชายคนกลางพูดและไม่กล้ามองไปทางกลุ่มญาติของสามี

“แม่เป็นอะไร” สริดามองตามแม่ที่ลนลานลุกออกไปเหมือนกลัวอะไรสักอย่างแทนที่จะไปคุยกับหลวงพ่อ

“รู้สิครับ ผมไปนะ” สิรดนัยไม่ได้สนใจก่อนจะเดินออกไปไท่ลาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ