บทที่ 98 เกือบไปแล้ว

“อุ้บบ..” คาวินทร์สะดุ้งเสียงเปิดประตูห้องจึงลืมตาขึ้นก็เห็นก้อนกลมๆลอยมาทับเขาทั้งตัวจนจุกหน้าเขียวเพราะเข่าของลูกกระแทกลงกลางจุดยุทธศาสตร์ของเขาพอดี

“แด๊ดดี้ไม่ได้ไปทำงานไกลๆแล้วใช่มั้ยค้าบ” คนแป็นลูกไม่รู้ว่าตัวว่าลงผิดที่เพราะมัวแต่ดีใจที่เห็นพ่อยังอยู่

“ครับลูกรัก หืม..” คาวินทร์ครางเบาๆยกมือ...