บทที่ 11 ลงนามในสัญญา

ดวงตาคมเข้มของกรณ์ภพวูบไหวไปเพียงชั่วครู่ คล้ายถ้อยคำเมื่อครู่เผลอไปสะกิดโดนบาดแผลที่ถูกเก็บซ่อนไว้อย่างมิดชิด

ความรู้สึกบางเบาพาดผ่านใบหน้าหล่อคมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถูกกลบเกลื่อนด้วยสีหน้าเรียบเฉยดังเดิมราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

กรณ์ภพเอ่ยถามกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ สีหน้าแทบไม่ปรากฏ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ