บทที่ 5 เปลี่ยนสัญญาเริ่มงานเป็นสัญญาเมียเช่า

ห้องสัมภาษณ์ตกอยู่ในความเงียบทันที เมื่อคำถามยังไม่อาจจะถูกเอ่ยออกมาจากปากของผู้จัดการฝ่ายบุคคลได้

จนกระทั่ง นิชา ที่ดูออกว่าฝ่ายตรงข้ามต้องการรู้เรื่องอะไรจากปากของเธอ จึงตัดสินใจเอ่ยตอบ โดยไม่ต้องรอให้ผู้ถามต้องเผชิญกับความรู้สึกอึดอัดที่จะถามออกมา

“ตั้งแต่เรียนปีสองดิฉันก็ย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศแล้วค่ะ หลังจากเรียนจบก็ทำงานที่นั่นต่อเลย เพียงแต่ประสบการณ์ส่วนใหญ่จะอยู่ในบริษัทที่ค่อนข้างเป็นความลับทางการค้าค่ะ เลยไม่สามารถชี้แจงในประวัติได้ แต่ถ้าหากสงสัยเรื่องความสามารถพวกคุณจะให้ฉันสอบหรือเซ็นต์สัญญาทดลองงานก่อนก็ได้นะคะ ดิฉันยินดี”

นิชา สามารถอธิบายไขข้อสงสัยในประวัติการทำงานของเธอได้อย่างชัดถ้อยชัดคำ 

ทั้งยังเสนอแนวทางการตรวจสอบความสามารถให้กับผู้สัมภาษณ์ได้อย่างดีเยี่ยม จนทั้งสามคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามได้ฟังแล้วต้องพยักหน้าให้เป็นการยอมรับ

โดยเฉพาะท่าทีของเมธา ผู้ช่วยรองประธานที่แสดงออกมากกว่าใครเพื่อน

“ครับดีเลยครับ เซ็นต์สัญญาก่อนได้ ดีเลย แล้วคุณนิชาคิดยังไงกับการแต่งงานมีครอบครัวเหรอครับ”

เขาพยักหน้าหงึกๆ บ่นพึมพำกับตัวเองเสียงเบา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามหญิงสาวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงมุ่งมั่น ต่างจากการพูดตะกุกตะกักเหมือนไม่มั่นใจในคำถามก่อนๆ หน้า

หลังจากได้ยินคำถามจากปากของผู้ช่วยหนุ่ม คนทั้งห้องนิ่งอึ้งไปพร้อมกัน ก่อนที่นิชาจะเริ่มผ่อนลมหายใจบางๆ และตอบน้ำเสียงราบเรียบไม่ต่างจากการพูดเล่าเรื่องทั่วไปในชีวิตประจำวัน

“เรื่องนั้นดิฉันไม่เคยคิดค่ะ ดิฉันไม่อยากให้ความเวลาที่มีน้อยนิดต้องใช้ไปกับการมีความรักหรือมีครอบครัวค่ะ ดิฉันอยากใช้เวลาทั้งหมดทุ่มให้กับการทำงานและการดูแลตัวเองมากกว่า”

คำตอบของหญิงสาวยิ่งสะกดให้สายตาทุกคู่มองตรงไปที่เธออย่างไม่กล้ากระพริบตา

(“คนนี้แหละ เหมาะสมที่สุด เมธา! นายรีบไปจัดการเรื่องเอกสารสัญญาเดี๋ยวนี้เลย”)

เสียงจากชายหนุ่มที่นั่งฟังการสัมภาษณ์อยู่ที่ปลายสายโทรศัพท์ตั้งแต่ต้น ดังแทรกขึ้นมาในหูฟังของผู้ช่วยหนุ่มทันที เมื่อได้ยินคำตอบของหญิงสาว

กรณ์ภพ สั่งการผ่านสายโทรศัพท์ให้ผู้ช่วยของเขารีบไปเตรียมเอกสารสัญญาเมียเช่า เพื่อทำข้อตกลงกับหญิงสาวทันทีโดยไม่ต้องการฟังการสัมภาษณ์เรื่องอื่นต่ออีก

“เยส..ครับผม ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ เออ ผมขอตัวก่อนนะครับ พวกคุณเชิญคุยกันต่อได้เลยครับ”

เมธา เผลออุทานออกมา มือหนายกกำปั้นขึ้นตั้งตรง สีหน้าแววตาดีใจสุดขีด ก่อนจะรีบเอ่ยกับคนอื่นๆ เพื่อขอตัวรีบออกไปจัดการสัญญาตามคำสั่งนายเหนือหัว

หลังจากเมธา ออกไปจากห้องประชุม บรรยากาศของการสัมภาษณ์งานตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการเงินจึงค่อยกลับเข้าสู่สภาวะปกติที่ควรจะเป็น

การสัมภาษณ์ต่อจากนั้นกินเวลายาวนานมากกว่ายี่สิบนาที เพราะจากประสบการณ์ที่เปิดเผยชื่อบริษัทที่ร่วมงานไม่ได้ของหญิงสาว ยิ่งทำให้เธอต้องถูกทดสอบความรู้ความสามารถจากผู้จัดการฝ่ายคนเก่าอย่างเข้มข้น

“ขอบคุณที่สละเวลามาสัมภาษณ์ในวันนี้นะคะ ทางเราจะรีบสรุปการสัมภาษณ์และรีบให้คำตอบคุณณิชารีย์โดยเร็วที่สุดค่ะ”

ประโยคสุดท้ายจากผู้จัดการฝ่ายบุคคล เป็นสัญญาณให้ทุกคนภายในห้องประชุมรับรู้ว่า การสัมภาษณ์ครั้งนี้ได้เสร็จสิ้นลงอย่างสมบูรณ์แล้ว

เพียงแต่ ทันทีที่ประตูห้องประชุมถูกเปิดออกโดยมืออวบอูบของหญิงร่างท้วม กลับมีเสียงหนึ่งที่คุ้นเคยดังแทรกเข้ามา

“คุณนิชา พอจะมีเวลาอีกสักหน่อยไหมครับ ไม่ทราบว่าคุณมีธุระที่ไหนต่อหรือเปล่า”

ผู้ช่วยรองประธาน ที่ยืนรออยู่ที่หน้าห้องสัมภาษณ์สักพักแล้ว รีบเอ่ยถามหญิงสาวก่อนจะรอคำตอบอย่างจดจ่อ

“ไม่มี…ธุระค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ”

คำแรกที่หลุดออกจากปากของหญิงสาวทำเอาหัวใจของผู้ช่วยหนุ่มอย่างเมธาเหมือนจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ ก่อนที่ประโยคถัดไปที่เขาได้ยินจะเหมือนเป็นน้ำทิพย์ที่ช่วยชุบชีวิตเขาขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์

“ดีเลยครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอเวลาพูดคุยกับคุณนิชาต่ออีกสักหน่อยนะครับ หวังว่าจะไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป”

ท่าทีและคำพูดที่แสดงออกถึงความนอบน้อบจนเกินเหตุของเมธา ทำให้คนอื่นๆ เริ่มสงสัยและสนใจกับเรื่องที่เขาพยายามจะพูดคุยกับหญิงสาว

เพียบแต่ด้วยความที่เขาคือผู้ช่วยคนสนิทของรองประธานบริษัท ซึ่งเป็นบุคคลที่ทั้งบริษัทต่างรับรู้ว่าไม่ควรเข้าไปก้าวก่าย หรือแม้แต่อยากรู้อยากเห็นในทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเขา

แม้ว่าความในความคิดจะรู้สึกถึงความผิดปกติจากสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมากมายแค่ไหนก็ตามที

บุคคลที่รู้ตัวว่าตนไม่ได้มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับตรงนี้แล้วทั้งสองคน เดินเลี่ยงออกไปจากห้องประชุม ปล่อยให้ทั้งสองคนได้พูดคุยกันอย่างเป็นส่วนตัว

“ผม…ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมจะพูดต่อไปนี้ค่อนข้างจะทำความเข้าใจยากสักหน่อยนะครับ แต่อยากขอให้คุณนิชาค่อยๆ ฟังให้จบและค่อยๆ พิจารณาข้อเสนอที่ผมจะพูดต่อไปนี้ให้ดีก่อน ก่อนที่จะตัดสินใจนะครับ”

เมธา เริ่มเกริ่นเข้าเรื่องทันทีที่ทั้งสองนั่งอยู่ภายในห้องประชุมอีกครั้งตามลำพัง โดยประตูห้องนั้นปิดสนิทและหน้าต่างก็ถูกปิดม่านจนสนิทเช่นกัน

“ข้อเสนออะไรเหรอคะ ดิฉันคิดว่าทางบริษัทจะต้องลองสัมภาษณ์ผู้สมัครคนอื่นเพื่อพิจารณาเปรียบเทียบก่อนเสียอีก ถึงจะยื่นข้อเสนอให้”

หญิงสาวถามออกไปอย่างนึกสงสัย เมื่อฝ่ายตรงข้ามพูดเหมือนกับข้อเสนอตำแหน่งการทำงานของเธอจะมีปัญหา

“ผมอยากให้คุณนิชาลอง ค่อยๆ นะครับ ค่อยๆ อ่านสัญญาฉบับนี้ดูก่อน ดูว่าคุณสามารถจะทำตามข้อตกลงในสัญญานี้ได้ไหม”

เมธายื่นแฟ้มสัญญามาให้ที่เบื้องหน้าหญิงสาว ก่อนจะนั่งเงียบ คอยจ้องมองปฏิกิริยาของเธออย่างระแวดระวัง

นิชา เบิกตากว้างกับตัวหนังสือบนหัวกระดาษอย่างไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เห็น

“สัญญาเมียเช่า?”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป