บทที่ 32

ฉันจ้องเอแวน หัวเราะเย็นเยียบอย่างไม่อยากเชื่อค่อย ๆ ปะทุขึ้นในอก เขาพูดราวกับกำลังชมหนูทดลองตัวหนึ่งที่รอดชีวิตจากเขาวงกตอัดไฟฟ้ามาได้

“ชื่นชม?” ฉันทวน คำนั้นขมฝืดราวเถ้าถ่านบนลิ้น “ชื่นชมเรื่องอะไร?”

“ความภักดีของคุณไง ผมเรียกมันว่าความเข้มแข็งของลูน่าที่รู้หน้าที่ของตัวเอง แต่เรื่องนี้ล่ะ” เขาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ