บทที่ 68

มุมมองของไวโอเล็ต:

ฉันเดินออกมาจากอาคารสำนักงานใหญ่ของไวลด์ไฟร์อินดัสเทรียลพอดีกับที่พ่อและเบ็คเดินออกมาด้วย เบ็คยิ้มให้ฉันทันทีที่เห็น เป็นรอยยิ้มอบอุ่นและจริงใจ พ่อตบไหล่เขาเบา ๆ

“วี ทำไมไม่ไปส่งเบ็คกลับล่ะ แล้วลูกก็ควรไปพักที่บ้านเซียนน่าสักสองสามวันด้วย จะนั่งอยู่คนเดียวไปทำไม”

ฉันชะงัก “หนูน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ