บทที่ 11 ดูแคลน

แววตาของเขาบ่งบอกการดูแคลนอย่างสุดแสนจะบรรยาย! ต่างจากริมฝีปากเขาที่กลืนกินเธออย่างหิวกระหาย   อารยาได้สติก็กัดแรงๆ ที่ริมฝีปากของคนตัวใหญ่ เขาผลักเธอออกยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองรู้สึกเค็มคาวในปาก อารยาดึงปิ่นปักผมของตนออก แล้วกำมันไว้แน่นราวกับจะใช้มันเป็นอาวุธป้องกันตัว ผมยาวสยายคลี่คลุมราวกับม่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ