บทที่ 25 หายใจไม่ออก

‘หะ...หาย...หายใจไม่ออก!’

ดวงตาสีฟ้าเข้มจนเกือบกายเป็นสีน้ำเงินเป็นประกายวาวโรจน์ ร่างกายเธอร้อนผ่าวราวกับถูกเปลวไฟสีน้ำเงินเผาไหม้ มือใหญ่แข็งแรงเพียงข้างเดียวรวบเรียวแขนเล็กสองข้างไว้เหนือศีรษะเธอได้หน้าอกถูกกดทับด้วยร่างกายมหึมา ไม่ว่าจะพยายามดิ้นทุรนทุรายเพียงใดก็ไร้รอยเมตตาจากดวงตาสีคู่นั้น ราว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ