บทที่ 31 รอยแส้

“หม่อมฉันจะเช็ดตัวให้นางเองเพคะ” อามาร่า...หญิงร่างอ้วนวัยสี่สิบปีรีบเข้ามาพร้อมอ่างน้ำอุ่นและผ้าขนหนูพาดบนแทนแขน 

ราเฟย์วางร่างของอารยาลงบนเตียงหนานุ่มอย่างเบามือที่สุด ค่อยๆปลดผ้าคลุมไหล่ที่ใช้ห่อหุ้มร่างบางออก เขาต้องคว่ำร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผล 

“รอยแส้!” อามาร่าถึงกับอุทานออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ